Shloka 26
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
यस्त्वत्र मन्त्रसमयो भारयपत्योर्मिथ: कृत: । तमेवाहुर्गरीयांसं यश्चासौ ज्ञातिभि: कृत:
yas tv atra mantrasamayo bhāryāpatyor mithaḥ kṛtaḥ | tam evāhur garīyāṁsaṁ yaś cāsau jñātibhiḥ kṛtaḥ ||
ভীষ্মে ক’লে—স্বামী আৰু স্ত্ৰীৰ মাজত পৰস্পৰে পবিত্ৰ মন্ত্ৰোচ্চাৰণসহ যি প্ৰতিজ্ঞা স্থাপিত হয়, তাকেই সৰ্বাধিক গম্ভীৰ আৰু শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা হয়। আৰু সেই বন্ধনক যদি জ্ঞাতি-বন্ধুৱেও স্বীকাৰ কৰি সমৰ্থন দিয়ে, তেন্তে সেয়া আৰু অধিক প্ৰশংসনীয়—কাৰণ তাত ব্যক্তিগত ব্ৰতৰ সৈতে সামাজিক অনুমোদন আৰু স্থিৰতাও যুক্ত হয়।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A marital bond is strongest when it is a mutual vow solemnized through proper ritual (mantra-recitation). Its ethical force becomes even firmer when the wider family (kinsmen) also affirms it, joining personal commitment with social responsibility.
Bhishma is instructing on dharma-related norms, explaining which kind of marital commitment is considered most authoritative: the spouses’ ritually sanctified mutual pledge, especially when supported by relatives.