Shloka 9
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
युक्तैयोंगवहै: सद्धिग्रीष्मे पजचतपैस्तथा । मण्डूकयोगनियतैर्यथान्यायं निषेविभि:
yuktair yogavahaiḥ saddhi grīṣme pañcatapais tathā | maṇḍūka-yoga-niyatair yathā-nyāyaṁ niṣevibhiḥ ||
মহাদেৱে ক’লে—যোগলৈ নিয়া উপযুক্ত অনুশাসনসমূহ গ্ৰহণ কৰি মন একাগ্ৰ কৰি সাধনাত তৎপৰ থাকিব। গ্ৰীষ্মকালত শ্ৰেষ্ঠ বাণপ্ৰস্থে পঞ্চাগ্নি-তপ পালন কৰিব। হঠযোগত প্ৰসিদ্ধ মণ্ডূক-যোগৰ নিয়মতো বিধিপূৰ্বক নিৰন্তৰ স্থিৰ থাকিব। আৰু যি কিছু গ্ৰহণ বা উপভোগ কৰে, সেয়া ন্যায় আৰু মৰ্যাদাৰ অনুকূলে হ’ব।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Maintain one-pointedness and pursue yoga through regulated disciplines; undertake appropriate austerities (like pañcatapas for a forest-dweller) and consume or use things only in a manner consistent with nyāya—propriety, justice, and right measure.
Śiva (Mahādeva) is instructing on ascetic-yogic conduct: he outlines concrete practices—summer pañcatapas, regulated maṇḍūka-yoga—and frames them within an ethical rule of right and measured enjoyment (yathā-nyāyam).