Varaha-Pradurbhava Context: Prahlada’s Bhakti, Narasimha’s Ugra-Form, and Shiva’s Sharabha Intervention
प्रह्राद वीर दुष्पुत्र द्विजदेवार्तिकारणम् को विष्णुः पद्मजो वापि शक्रश् च वरुणो ऽथवा
prahrāda vīra duṣputra dvijadevārtikāraṇam ko viṣṇuḥ padmajo vāpi śakraś ca varuṇo 'thavā
হে বীৰ প্ৰহ্লাদ! দুষ্ট পুত্ৰ হৈয়ো তুমি দ্বিজ আৰু দেৱসকলৰ দুখৰ কাৰণ হৈছা। বিষ্ণু, পদ্মজ ব্ৰহ্মা, শক্ৰ (ইন্দ্ৰ) বা বৰুণ—এঁৱরা কোন (পৰমেশ্বৰৰ সন্মুখত)?
Hiranyakashipu (addressing Prahlada, as framed by Suta’s narration)