Varaha-Pradurbhava Context: Prahlada’s Bhakti, Narasimha’s Ugra-Form, and Shiva’s Sharabha Intervention
सो ऽपि विष्णोस्तथाभूतं दृष्ट्वा पुत्रं समाहितम् नमो नारायणायेति गोविन्देति मुहुर्मुहुः
so 'pi viṣṇostathābhūtaṃ dṛṣṭvā putraṃ samāhitam namo nārāyaṇāyeti govindeti muhurmuhuḥ
বিষ্ণুৰ সেই পুত্ৰক এনেদৰে সমাহিত দেখি তেওঁ বাৰে বাৰে ক’লে—“নমো নাৰায়ণায়” আৰু “গোবিন্দ”। এইয়াই সত্য ভক্তিৰ লক্ষণ; পশু (জীৱ) স্থিৰ হ’লে স্তৱ স্বতঃই অন্তৰ্যামী পতি‑পৰমেশ্বৰলৈ বয়।
Suta Goswami (narrating the Purana; internal scene description)