Agastyopadeśa: Viṣṇupada-stava-sādhanā and Paraśurāma’s Darśana of Hari
यं वै प्रसन्ना असुराः सुरा नराः सकिन्नरास्तिर्यकेयोनयो ऽपि हि / गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर
yaṃ vai prasannā asurāḥ surā narāḥ sakinnarāstiryakeyonayo 'pi hi / gatāḥ svarūpaṃ nikhalaṃ vihāya te dehastryapatyārthamamatvamīśvara
হে ঈশ্বৰ! যাঁৰ প্ৰতি প্ৰসন্ন হৈ অসুৰ, সুৰ, নৰ, কিন্নৰ আৰু তিৰ্যক্-যোনিৰ লোকেও নিজৰ সমগ্ৰ স্বৰূপ ত্যাগ কৰি তোমাৰ শৰণলৈ যায়; কিন্তু দেহ, স্ত্ৰী আৰু সন্তানাৰ্থে ‘মমত্ব’ত আবদ্ধ হয়।