उमोवाच वाचा तु बध्यते येन मुच्यते ह्य् अथवा पुनः तानि कर्माणि मे देव वद भूतपते ऽनघ //
এই অধ্যায়ৰ সপ্তদশ শ্লোক—ইয়াত মূলপাঠ সূচিত; পাঠে মনশুদ্ধি আৰু আচৰণে ধৰ্মবৃদ্ধি হয়।