Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
বিশ্বৰূপে ক’লে—ভয় আহিলে প্ৰথমে হাত-পা ধুই আচমন কৰিবা; পবিত্ৰ কুশ স্পৰ্শ কৰি উত্তৰমুখে নীৰৱ আৰু শুচি হৈ বহিবা। তাৰ পিছত অষ্টাক্ষৰী ‘ওঁ নমো নাৰায়ণায়’ আৰু দ্বাদশাক্ষৰী মন্ত্ৰে অঙ্গ-কৰন্যাস কৰি নাৰায়ণ-পর বর্ম ধাৰণ কৰিবা। পাদৰ পৰা ক্ৰমে জানু, ঊৰু, উদৰ, হৃদয়, বক্ষ, মুখ আৰু শিৰত প্ৰণৱাদি অক্ষৰৰ ন্যাস কৰিবা; তাৰ পিছত বিপৰীত ক্ৰমতো ন্যাস কৰিবা।
This verse emphasizes external and internal purification—washing, ācamana, facing north, performing nyāsa with mantras, and observing controlled speech—before beginning the Narāyaṇa-kavaca.
Viśvarūpa teaches the proper method to invoke Lord Nārāyaṇa’s protective armor, ensuring the practitioner approaches the prayer with purity, discipline, and correct ritual focus.
Create a brief, consistent pre-prayer routine—cleanliness, a quiet posture, and mindful speech—so chanting becomes focused, reverent, and steady.