Adhyaya 219
Abhiṣeka-mantrāḥ (Consecration Mantras)
এই অধ্যায়টো ৰাজাভিষেকৰ মন্ত্রবিধিৰ এক পৱিত্ৰ পথপ্ৰদৰ্শক। পুষ্কৰে কুশাৰে পবিত্ৰ কৰা কলশজল প্ৰোক্ষণ কৰি জপ কৰিবলগীয়া পাপহৰ মন্ত্র দিছে আৰু কয় যে এই বিধিয়ে সৰ্বসিদ্ধি আৰু সমগ্ৰ সফলতা আনে। তাৰ পিছত ই ৰক্ষা আৰু জয়-প্ৰয়োগৰ বিশ্বকোষীয় তালিকালৈ বিস্তাৰিত হয়—ব্ৰহ্মা-বিষ্ণু-মহেশ্বৰ, বাসুদেৱ-ব্যূহ, দিক্পাল, ঋষি-প্ৰজাপতি, পিতৃবৰ্গ, পৱিত্ৰ অগ্নি, দেবপত্নী আৰু ৰক্ষাশক্তি; লগতে কালৰ বিন্যাস—কল্প, মন্বন্তৰ, যুগ, ঋতু, মাস, তিথি, মুহূর্ত। তাৰপিছত মনু, গ্ৰহ, মৰুত, গন্ধৰ্ব-অপ্সৰা, দানৱ-ৰাক্ষস, যক্ষ-পিশাচ, নাগ, দিব্য বাহন-আয়ুধ, আদৰ্শ ঋষি আৰু ৰজা, বাস্তুদেৱতা, লোক-দ্বীপ-বৰ্ষ-পৰ্বত, তীৰ্থ আৰু পৱিত্ৰ নদী—শেষত অভিষেক-ৰক্ষা মন্ত্রে সমাপ্তি। সমগ্ৰ বিশ্ব-শৃঙ্খলাৰ আহ্বানেৰে ৰাজত্বক ধৰ্মাধিষ্ঠিত আৰু স্থিৰ কৰা হয়।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे राजाभिषेको नाम अष्टादशाधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथोनविंशाधिकद्विशततमो ऽध्यायः अभिषेकमन्त्राः पुष्कर उवाच राजदेवाद्यभिषेकमन्त्रान्वक्ष्ये ऽघमर्दनान् कुम्भात् कुशोदकैः सिञ्चेत्तेन सर्वं हि सिद्ध्यति
এইদৰে অগ্নি মহাপুৰাণৰ ‘ৰাজাভিষেক’ নামৰ ২১৮তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া ২১৯তম অধ্যায় ‘অভিষেক-মন্ত্ৰ’ আৰম্ভ। পুষ্কৰে ক’লে—ৰাজা আৰু দেৱতাসকলৰ পাপ-নাশক অভিষেক-মন্ত্ৰ মই বৰ্ণনা কৰিম। কুশাৰে পবিত্ৰ কৰা জল কলহৰ পৰা সিঞ্চন কৰিলে সকলো কাৰ্য সিদ্ধ হয়।
Verse 2
सुरास्त्वामभिषिञ्चन्तु ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः
ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু মহেশ্বৰ; লগতে বাসুদেৱ, সংকর্ষণ, প্ৰদ্যুম্ন আৰু অনিরুদ্ধ—এই দেৱতাসকলে তোমাক অভিষেক কৰক।
Verse 3
भवन्तु विजयायैते इन्द्राद्या दशदिग्गताः रुद्रो धर्मो मनुर्दक्षो रुचिः श्रद्धा च सर्वदा
ইন্দ্ৰ আদি দহ দিশাৰ অধিষ্ঠাতা দেৱতাসকল (আমাৰ/তোমাৰ) বিজয়ৰ কাৰণ হওক। ৰুদ্ৰ, ধৰ্ম, মনু, দক্ষ, ৰুচি আৰু শ্ৰদ্ধাও সদায় (বিজয়দায়ক) হওক।
Verse 4
भृगुरत्रिर्वसिष्ठश् च सनकश् च सनन्दनः सनत्कुमारो ऽङ्गिराश् च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः
ভৃগু, অত্রি আৰু বসিষ্ঠ; লগতে সনক আৰু সনন্দন; সনৎকুমাৰ; অঙ্গিৰা; আৰু পুলস্ত্য, পুলহ, ক্ৰতু—এই পূজ্য ঋষিসকলে (অভিষেকত অনুগ্ৰহ কৰক)।
Verse 5
मरीचिः कश्यपः पान्तु प्रजेशाः पृथिवीपतिः प्रभासुरा वहिर्षद अग्निष्वात्ताश् च पान्तु ते
মৰীচি আৰু কশ্যপে তোমাক ৰক্ষা কৰক। প্ৰজাপতিসকল আৰু পৃথিৱীপতিও ৰক্ষা কৰক। প্ৰভাসুৰ, বহিৰ্ষদ আৰু অগ্নিষ্বাত্ত (পিতৃগণ)সকলেও তোমাক ৰক্ষা কৰক।
Verse 6
क्रव्यादाश्चोपहूताश् च आज्यपाश् च सुकालिनः अग्निभिश्चाभिषिञ्चन्तु लक्ष्म्याद्या धर्मवल्लभाः
ক্ৰব্যদ, উপহূত, আজ্যপা আৰু সুকালিন অগ্নিসমূহে পবিত্ৰ অগ্নিৰ সৈতে আপোনাক অভিষেক কৰক; আৰু লক্ষ্মী তথা ধৰ্মৰ অন্যান্য প্ৰিয় শক্তিবিলাকে আপোনাক অনুগ্ৰহ কৰক।
Verse 7
आदित्याद्याः कश्यपस्य बहुपुत्रस्य वल्लभाः कृशाश्वस्याग्निपुत्रस्य भार्याश्चारिष्ठनेमिनः
আদিত্য আৰু অন্যান্য দেৱীসকল বহু পুত্ৰৰ পিতৃ কশ্যপৰ প্ৰিয় পত্নী; সেইদৰে অগ্নিপুত্ৰ কৃশাশ্ব আৰু অৰিষ্টনেমিৰ পত্নীসকলো (ইয়াত উল্লিখিত হৈছে)।
Verse 8
अश्विन्याद्याश् च चन्द्रस्य पुलहस्य तथा प्रियाः भूता च कपिशा दंष्ट्री सुरसा सरमा दनुः
অশ্বিনী আৰু অন্যান্যসকল চন্দ্ৰৰ প্ৰিয়; সেইদৰে পুলহৰো প্ৰিয়। (তেওঁলোকৰ নাম হ'ল:) ভূতা, কপিশা, দংষ্ট্ৰী, সুৰসা, সৰমা আৰু দনু।
Verse 9
श्येनी भासी तथा क्रौञ्ची धृतराष्ट्री शुकी तथा पत्न्यस्त्वामभिषिञ्चन्तु अरुणश्चार्कसारथिः
শ্যেনী, ভাসী, ক্ৰৌঞ্চী, ধৃতৰাষ্ট্ৰী আৰু শুকী—এই পত্নীসকলে আপোনাক অভিষেক কৰক; আৰু সূৰ্যৰ সাৰথি অৰুণেও আপোনাক অভিষেক কৰক।
Verse 10
आयतिर् नियतीरात्रिर् निद्रा लोकस्थितौ स्थिताः उमा मेना शची पान्तु धूमोर् नानिरृतिर्जये
আয়তি, নিয়তি, ৰাত্ৰি আৰু নিদ্ৰা—যিসকল জগতৰ স্থিতিত বিৰাজমান—মোক ৰক্ষা কৰক। উমা, মেনা আৰু শচীয়ে ৰক্ষা কৰক। ধূমোৰ্ণা দেৱীয়ে ৰক্ষা কৰক আৰু নিৰ্ঋতি যেন (মোৰ ওপৰত) জয়ী নহয়।
Verse 11
गौरी शिवा च ऋद्धिश् च वेला चैव नड्वला अशिक्नी च तथा ज्योत्स्ना देवपत्न्यो वनस्पतिः
গৌৰী, শিৱা আৰু ঋদ্ধি; লগতে বেলা আৰু নড্বলা; তদুপৰি অশিক্নী আৰু জ্যোৎস্না—এইসকল দেৱপত্নী, আৰু তেওঁলোকৰ সমষ্টি ‘বনস্পতী’ (উদ্ভিদৰ অধিষ্ঠাতৃ শক্তি) বুলি স্মৃত।
Verse 12
महाकल्पश् च कल्पश् च मन्वन्तरयुगानि च देवपुत्रस्येति ज पुलस्त्यस्येति ग , घ , ज च असिता चेति ङ संवत्सराणि वर्षाणि पान्तु त्वामयनद्वयं
মহাকল্প আৰু कल्प, মন্বন্তৰ আৰু যুগ; লগতে সংৱৎসৰ, বৰ্ষ আৰু দুয়ো অয়ন—এই সকলোয়ে তোমাক ৰক্ষা কৰক। (কিছুমান পাঠভেদত ‘দেৱপুত্ৰস্য’, ‘পুলস্ত্যস্য’ আৰু ‘অসিতা’ আদি ৰূপ দেখা যায়।)
Verse 13
ऋतवश् च तथा मासा पक्षा रात्र्यहनी तथा सन्ध्यातिथिमुहूर्ताच्च कालस्यावयवाकृतिः
ঋতু, মাস, পক্ষ, ৰাতি আৰু দিন; লগতে সন্ধ্যা, তিথি আৰু মুহূৰ্ত—এইসকলেই কালৰ অৱয়ৱ-গঠন।
Verse 14
सूर्याद्याश् च ग्रहाः पान्तु मनुः स्वायम्भुवादिकः स्वायम्भुवः स्वारोचिष औत्तमिस्तामसो मनुः
সূৰ্য আদি গ্ৰহসমূহে মোক ৰক্ষা কৰক; আৰু স্বায়ম্ভুৱ আদি মনুসকল—অৰ্থাৎ স্বায়ম্ভুৱ, স্বাৰোচিষ, ঔত্তমি আৰু তামস মনু—(তেওঁলোকেও) ৰক্ষা কৰক।
Verse 15
रैवतश्चाक्षुषः षष्ठो वैवस्वत इहेरितः सावर्णो ब्रह्मपुत्रश् च धर्मपुत्रश् च रुद्रजः
ৰৈৱত আৰু চাক্ষুষ (মনু) আৰু ষষ্ঠ ক্ৰম; ইয়াত বৈৱস্বতক (বৰ্তমান মনু) বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে। তাৰ পিছত সাবৰ্ণ, ব্ৰহ্মপুত্ৰ, ধৰ্মপুত্ৰ আৰু ৰুদ্রজ (মনু) আছে।
Verse 16
दक्षजो रौच्यभौत्यौ च मनवस्तु चतुर्दश विश्वभुक् च विपश्चिच्च सुचित्तिश् च शिखी विभुः
দক্ষজ, ৰৌচ্য আৰু ভৌত্য - এই চৈধ্যজন মনু; আৰু বিশ্বভুক, বিপশ্চিৎ, সুচিত্তি, শিখী আৰু বিভু।
Verse 17
मनोजवस्तथौजस्वी बलिरद्भुतशान्तयः वृषश् च ऋतधामा च दिवस्पृक् कविरिन्द्रकः
মনোজৱ, ওজস্বী, বলি, অদ্ভুত, শান্তি, বৃষ, ঋতধামা, দিৱস্পৃক্, কবি আৰু ইন্দ্ৰক।
Verse 18
रेवन्तश् च कुमारश् च तथा वत्सविनायकः
ৰেৱন্ত, কুমাৰ আৰু বৎসবিনায়ক।
Verse 19
वीरभद्रश् च नन्दी च विश्वकर्मा पुरोजवः अप्_२१९०१८च्बेते त्वामभिषिञ्चन्तु सुरमुख्याः समागताः नासत्यौ देवभिषजौ ध्रुवाद्या वसवो ऽष्ट च
বীৰভদ্ৰ, নন্দী, বিশ্বকৰ্মা, পুৰোজৱ, নাসত্যদ্বয় (অশ্বিনীকুমাৰ) আৰু ধ্ৰুৱ আদি অষ্টবসুৱে আপোনাৰ অভিষেক কৰক।
Verse 20
दश चाङ्गिरसो वेदास्त्वाभिषिञ्चन्तु सिद्धये आत्मा ह्य् आयुर्मनो दक्षो मदः प्राणस्तथैव च
দহটা আঙ্গিৰস বেদে সিদ্ধিৰ বাবে আপোনাৰ অভিষেক কৰক। আত্মা, আয়ু, মন, দক্ষতা, মদ আৰু প্ৰাণেও (অভিষেক কৰক)।
Verse 21
हविष्मांश् च गरिष्ठश् च ऋतः सत्यश् च पान्तु वः क्रतुर्दक्षो वसुः सत्यः कालकामो धुरिर्जये
হৱিষ্মান আৰু গৰিষ্ঠ, লগতে ঋত আৰু সত্যে তোমালোকক ৰক্ষা কৰক; আৰু ক্ৰতু, দক্ষ, বসু, সত্য, কালকাম আৰু ধুৰিয়ে যুদ্ধজয়ৰ বাবে তোমালোকক পালন কৰক।
Verse 22
पुरूरवा माद्रवाश् च विश्वेदेवाश् च रोचनः अङ्गारकाद्याः सूर्यस्त्वान्निरृतिश् च तथा यमः
পুরূৰবা, মাদ্ৰৱ, বিশ্বেদেৱ আৰু ৰোচন; লগতে অঙ্গাৰকাদি গ্ৰহদেৱতা, সূৰ্য, নিৰৃতি আৰু যম—ইহঁতক স্মৰণ/আহ্বান কৰা উচিত।
Verse 23
अजैकपादहिर्व्रध्रो धूमकेतुश् च रुद्रजाः रुद्रका इति ग , घ , ङ , ञ च भरतश् च तथा मृत्युः कापालिरथ किङ्किणिः
অজৈকপাদ, অহিৰ্বুধ্ন্য, ধূমকেতু আৰু ৰুদ্ৰজাত গণ উল্লেখিত; লগতে ‘ৰুদ্ৰক’ নামে গ, ঘ, ঙ, ঞ-বৰ্গভুক্তসকল; আৰু ভৰত, মৃত্যু, কপালি, কিংকিণীও।
Verse 24
भवनो भावनः पान्तु स्वजन्यः स्वजनस् तथा क्रतुश्रवाश् च मूर्धा च याजनो ऽभ्युशनास् तथा
ভৱন আৰু ভাবনে মোক ৰক্ষা কৰক; তদ্ৰূপ স্বজন্য আৰু স্বজন; আৰু ক্ৰতুশ্ৰবা, মূৰ্ধা, যাজন আৰু অভ্যুশনাও ৰক্ষা কৰক।
Verse 25
प्रसवश्चाव्ययश् चैव दक्षश् च भृगवः सुराः मनो ऽनुमन्ता प्राणश् च नवोपानश् च वीर्यवान्
প্ৰসৱ আৰু অব্যয়, লগতে দক্ষ, ভৃগুগণ আৰু দেৱগণ; অন্তঃসম্মতিকাৰী মন, প্ৰাণ আৰু নবোপান—এই সকলো শক্তিমান।
Verse 26
वीतिहोत्रो नयः साध्यो हंसो नारायणो ऽवतु विभुश् चैव प्रभुश् चैव देवश्रेष्ठा जगद्धिताः
বীতিহোত্ৰ, নয়, সাধ্য, হংস আৰু নাৰায়ণে মোক ৰক্ষা কৰক; তেনেদৰে দেৱশ্ৰেষ্ঠ আৰু জগতৰ হিতকাৰী বিভু আৰু প্ৰভুৱেও ৰক্ষা কৰক।
Verse 27
धाता मित्रो ऽर्यमा पूषा शक्रो ऽथ वरुणो भगः त्वष्टा विवस्वान् सविता विष्णुर्द्वादश भास्कराः
ধাতা, মিত্ৰ, অৰ্যমা, পূষা, শক্ৰ, বৰুণ, ভগ, ত্বষ্টা, বিৱস্বান, সবিতা আৰু বিষ্ণু—এওঁলোক হৈছে দ্বাদশ ভাস্কৰ (সূৰ্যৰ ৰূপ)।
Verse 28
एकज्योतिश् च द्विज्योतिस्त्रिश् चतुर्ज्योतिरेव च एकशक्रो द्विशक्रश् च त्रिशक्रश् च महाबलः
তেওঁ একজ্যোতি, দ্বিজ্যোতি, ত্ৰিজ্যোতি আৰু চতুৰ্জ্যোতি স্বৰূপ। তেওঁ মহাবলী একশক্ৰ, দ্বিশক্ৰ আৰু ত্ৰিশক্ৰও হয়।
Verse 29
इन्द्रश् च मेत्यादिशतु ततः प्रतिमकृत्तथा मितश् च सम्मितश् चैव अमितश् च महाबलः
তেতিয়া ইন্দ্ৰই 'আহা' বুলি নিৰ্দেশ দিলে, আৰু তেনেদৰে প্ৰতিমকৃৎকো। (তাত) মিত, সন্মিত আৰু মহাবলী অমিতও আছিল।
Verse 30
ऋतजित् सत्यजिच्चैव सुषेणः सेनजित्तथा अतिमित्रो ऽनुमित्रश् च पुरुमित्रो ऽपराजितः
আৰু (তাত) ঋতজিৎ, সত্যজিৎ, সুষেণ, তথা সেনজিৎ; (লগতে) অতিমিত্ৰ, অনুমিত্ৰ, পুৰুমিত্ৰ আৰু অপৰাজিতও আছিল।
Verse 31
ऋतश् च ऋतवाग् धाता विधाता धारणो ध्रुवः विधारणो महातेजा वासवस्य परः सखा
তেওঁ ঋত (বিশ্ব-নিয়ম) আৰু ঋতবাক্ (ঋতানুগ সত্যবাণী); ধাতা আৰু বিধাতা; ধাৰণকাৰী, ধ্ৰুৱ (অচল); সৰ্বাধাৰ, মহাতেজস্বী; আৰু বাসৱ (ইন্দ্ৰ)-ৰ পৰম সখা।
Verse 32
ईदृक्षश्चाप्यदृक्षश् च एतादृगमिताशनः क्रीडितश् च सदृक्षश् च सरभश् च महातपाः
‘ঈদৃক্ষ’ (এনেকুৱা ৰূপ) আৰু ‘অদৃক্ষ’ (অদৃশ্য)ও; ‘এতাদৃক্’ আৰু ‘অমিতাশন’ (নিয়মিত/মিতাহাৰী); ‘ক্ৰীডিত’ (ক্ৰীড়াশীল); ‘সদৃক্ষ’ (সমৰূপ); ‘সরভ’; আৰু ‘মহাতপা’—এই উপাধিসমূহ পঠিত হয়।
Verse 33
सुजनस्तथेति ख , घ च विश्वात्मेति ङ ईदृक्षश्चान्यदृक्षश्चेति छ धर्ता धुर्यो धुरिर्भीम अभिमुक्तः क्षपात्सह धृतिर्वसुरनाधृष्यो रामः कामो जयो विराट्
তেওঁ সুজন; ‘তথা’ (এনেকুৱাই); বিশ্বাত্মা; ঈদৃক্ষ আৰু অন্যদৃক্ষ; ধর্তা, ধুর্য (ভাৰবহনযোগ্য), ধুরী (আধাৰ), ভীম; অভিমুক্ত, ক্ষপাত্সহ (ৰাতি/ক্ষয় সহনশীল); ধৃতি, বসু, অনাধৃষ্য; আৰু ৰাম, কাম, জয়, বিরাট্।
Verse 34
देवा एकोनपञ्चाशन्मरुतस्त्वामवन्तु ते चित्राङ्गदश्चित्ररथः चित्रसेनश् च वै कलिः
ঊনপঞ্চাশ মৰুত দেৱতাই তোমাক ৰক্ষা কৰক। চিত্ৰাঙ্গদ, চিত্ৰৰথ, চিত্ৰসেন আৰু নিশ্চয় ক’লিও তোমাক সংৰক্ষণ কৰক।
Verse 35
उर्णायुरुग्रसेनश् च धृतराष्ट्रश् च नन्दकः हाहा हूहूर्नारदश् च विश्वावसुश् च तुम्बुरुः
উৰ্ণায়ু, উগ্ৰসেন, ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু নন্দক; আৰু হাহা, হূহূ, নাৰদ, বিশ্বাৱসু, তুম্বুরু—(এই নামসমূহো) আছে।
Verse 36
एते त्वामभिषिञ्चन्तु गन्धर्वा विजयाय ते पान्तु ते कुरुपा मुख्या दिव्याश्चाप्सरसाङ्गणाः
এই গন্ধৰ্বসকলে তোমাৰ বিজয়ৰ বাবে তোমাক অভিষেক কৰক; আৰু মুখ্য কুৰুপা তথা দিব্য অপ্সৰাগণে তোমাক ৰক্ষা কৰক।
Verse 37
अनवद्या सुकेशी च मेनकाः सह जन्यया क्रतुस्थला घृताची च विश्वाची पुञ्जिकस्थला
অনবদ্যা আৰু সুকেশী; জন্যাৰ সৈতে মেনকা; ক্ৰতুস্থলা; ঘৃতাচী; বিশ্বাচী; আৰু পুঞ্জিকস্থলা—এইসকল (ইয়াত) উল্লিখিত অপ্সৰা।
Verse 38
प्रम्लोचा चोर्वशी रम्भा पञ्चचूडा तिलोत्तमा चित्रलेखा लक्ष्मणा च पुण्डरीका च वारुणी
প্ৰম্লোচা, ঊৰ্বশী, ৰম্ভা, পঞ্চচূড়া, তিলোত্তমা, চিত্ৰলেখা, লক্ষ্মণা, পুণ্ডৰীকা আৰু বাৰুণী—এইসকল (উল্লিখিত) অপ্সৰা।
Verse 39
प्रह्लादो विरोचनो ऽथ बलिर्वाणो ऽथ तत्सुताः एते चान्ये ऽभिषिञ्चन्तु दानवा राक्षसास् तथा
প্ৰহ্লাদ, বিৰোচন, বলি, বাণ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰসকল—ইহঁতে আৰু অন্য দানৱসকল, লগতে ৰাক্ষসসকলেও অভিষেকৰ দ্বাৰা (এই) ক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰক।
Verse 40
हेतिश् चैव प्रहेतिश् च विद्युत्स्फुर्जथुरग्रकाः यक्षः सिद्धार्मकः पातु माणिभद्रश् च नन्दनः
হেতি আৰু প্ৰহেতি, বিদ্যুৎ, স্ফুৰ্জথু আৰু অগ্ৰক—ইহঁতে ৰক্ষা কৰক; যক্ষ সিদ্ধাৰ্মকে ৰক্ষা কৰক, লগতে মাণিভদ্ৰ আৰু নন্দনেও (ৰক্ষা কৰক)।
Verse 41
पिङ्गाक्षो द्युतिमांश् चैव पुष्पवन्तो जयावहः शङ्खः पद्मश् च मकरः कच्छपश् च निधिर्जये
জয়ৰ বাবে পিঙ্গাক্ষ, দ্যুতিমান, পুষ্পৱন্ত, জয়াৱহ, শংখ, পদ্ম, মকৰ, কচ্ছপ আৰু নিধিৰ আৱাহন কৰা উচিত।
Verse 42
पिशाचा ऊर्ध्वकेशाद्या भूता भूम्यादिवासिनः महाकालं पुरस्कृत्य नरसिंहञ्च मातरः
উৰ্ধ্বকেশ আদি পিশাচবোৰ, পৃথিৱী আদি লোকত বাস কৰা ভূতবোৰ মহাকালক আগত লৈ নৰসিংহ আৰু মাতৃকাসকলৰ সৈতে অগ্ৰসৰ হওক।
Verse 43
अभिमुक्तः क्षमासहेति ङ अनाधृष्त इति ग , घ ,ञ च सह कन्ययेति ज गुहः स्कन्दो विशाखस्त्वान्नैगमेयो ऽभिषिञ्चतु डाकिन्यो याश् च योगिन्यः खेचरा भूचराश् च याः
'ঙ' অভিমুক্তৰ সৈতে, 'গ, ঘ, ঞ' অনাধৃষ্টৰ সৈতে, 'জ' সহকন্যাৰ সৈতে। গুহ, স্কন্দ, বিশাখ আৰু নৈগমেয়ে আপোনাক অভিষেক কৰক। আকাশ আৰু পৃথিৱীত বিচৰণ কৰা ডাকিনী আৰু যোগিনীসকলেও ৰক্ষা কৰক।
Verse 44
गरुडश्चारुणः पान्तु सम्पातिप्रमुखाः खगाः अनन्ताद्या महानागाः शेषवासुकितक्षकाः
গৰুড় আৰু অৰুণে ৰক্ষা কৰক; সম্পাতি আদি প্ৰমুখ পক্ষীবোৰে ৰক্ষা কৰক। অনন্ত আদি মহানাগ, শেষ, বাসুকি আৰু তক্ষকে ৰক্ষা কৰক।
Verse 45
ऐरावतो महापद्मः कम्बलाश्वतरावुभौ शङ्खः कर्कोटकश् चैव धृतराष्ट्रो धनञ्जयः
ঐৰাৱত, মহাপদ্ম, কম্বল আৰু অশ্বতৰ, শংখ, কৰ্কোটক, ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু ধনঞ্জয় - এইবোৰ হৈছে নাগ।
Verse 46
कुमुदैर् आवणौ पद्मः पुष्पदन्तो ऽथ वामनः सुप्रतीको ऽञ्जनो नागाः पान्तु त्वां सर्वतः सदा
কুমুদ আৰু আৱণসহ পদ্ম, পুষ্পদন্ত, বামন, সুপ্ৰতীক আৰু অঞ্জন—এই নাগসকলে সদায় সকলো দিশৰ পৰা তোমাক ৰক্ষা কৰক।
Verse 47
पैतामहस् तथा हंसो वृषभः शङ्करस्य च दुर्गासिंहश् च पान्तु त्वां यमस्य महिषस् तथा
পিতামহ (ব্ৰহ্মা)ৰ হাঁস, শংকৰ (শিৱ)ৰ বৃষভ, দুৰ্গাৰ সিংহ আৰু যমৰ মহিষ—এইসকলেই তোমাক ৰক্ষা কৰক।
Verse 48
उच्चैःश्रवाश्चाश्वपतिस् तथा धन्वन्तरिः सदा कौस्तुभः शङ्कराजश् च वज्रं शूलञ्च चक्रकं
উচ্চৈঃশ্ৰবা—অশ্বপতি, ধন্বন্তৰি; সদা কৌস্তুভ মণি; আৰু শংকৰাজ; লগতে বজ্ৰ, শূল আৰু চক্ৰ—ইয়াও (পবিত্ৰভাৱে) উল্লেখিত।
Verse 49
नन्दको ऽस्त्राणि रक्षन्तु धर्मश् च व्यवसायकः चित्रगुप्तश् च दण्डश् च पिङ्गलो मृत्युकालकौ
নন্দক খড়্গে অস্ত্ৰসমূহৰ বিষয়ে ৰক্ষা কৰক; আৰু ধৰ্ম—সদাচাৰৰ ধাৰক—মোৰ সংকল্প আৰু উদ্যোগ ৰক্ষা কৰক। চিত্ৰগুপ্ত আৰু দণ্ড, লগতে পিঙ্গল আৰু মৃত্যু-কালেও মোক ৰক্ষা কৰক।
Verse 50
बालखिल्यादिमुनयो व्यासवाल्मीकिमुख्यकाः पृथुर्दिलीपो भरतो दुष्यन्तः शक्रजिद्वली
বালখিল্য আদি মুনি—যাঁদের মাজত ব্যাস আৰু বাল্মীকি মুখ্য—আৰু পৃথু, দিলীপ, ভৰত, দুষ্যন্ত, শক্রজিত, বলী আদি ৰজা—এইসকলেই কীৰ্তিত আদৰ্শ।
Verse 51
मल्लः ककुत्स्थश्चानेन युवनाश्वो जयद्रथः मान्धाता मुचुकुन्दश् च पान्तु त्वाञ्च पुरूरवाः
মল্ল, ককুত্স্থ, আনেন, যুবনাশ্ব, জয়দ্ৰথ, মান্ধাতা আৰু মুচুকুন্দ—আৰু পুরূৰবা—তোমাক ৰক্ষা কৰক।
Verse 52
वास्तुदेवाः पञ्चविंशत्तत्त्वानि विजयाय ते रुक्मभौमः शिलाभौमः पतालो नीलमूर्तिकः
এইবোৰ বাস্তুদেৱতা—পঁচিশ তত্ত্ব—তোমাৰ বিজয়ৰ বাবে আহ্বানিত: ৰুক্মভৌম, শিলাভৌম, পাতাল আৰু নীলমূর্তিক।
Verse 53
शत्रुजिद्वलो इति क , ख च नीलमृत्तिक इति ख , घ , छ , ज , ञ , ट च नीलमूर्धज इति ङ पीतरक्तः क्षितिश् चैव श्वेतभौमो रसातलं भूल्लोको ऽथ भुवर्मुख्या जम्वूद्वीपादयः श्रिये
“শত্রুজিদ্বল” বুলি ক আৰু খ পাঠত; “নীলমৃত্তিক” বুলি খ, ঘ, ছ, জ, ঞ আৰু ট পাঠত; আৰু “নীলমূর্ধজ” বুলি ঙ পাঠত আছে। ক্ষিতি পীত-ৰক্ত বৰ্ণৰ, আৰু ৰসাতল শ্বেত তথা ভৌম-স্বভাৱৰ। তাৰ পিছত ভূলোক, আৰু লোকসমূহৰ মাজত মুখ্য ভুবৰ—জম্বুদ্বীপ আদি সহ—সমৃদ্ধিৰ বাবে (বৰ্ণিত)।
Verse 54
उत्तराः कुरवः पान्तु रम्या हिरण्यकस् तथा भद्राश्वः केतुमालश् च वर्षश् चैव वलाहकः
উত্তৰ-কুৰৱে মোক ৰক্ষা কৰক; তদ্ৰূপ ৰম্যা আৰু হিৰণ্যক; আৰু ভদ্ৰাশ্ব, কেতুমাল, লগতে বলাহক নামৰ বৰ্ষও।
Verse 55
हरिवर्षः किम्पुरुष इन्द्रद्वीपः कशेरुमान् ताम्रवर्णो गभस्तिमान् नागद्वीपश् च सौम्यकः
হৰিবৰ্ষ, কিম্পুৰুষ, ইন্দ্ৰদ্বীপ, কশেৰুমান, তাম্ৰবৰ্ণ, গভস্তিমান, নাগদ্বীপ আৰু সৌম্যক—এইবোৰেই (প্ৰদেশ/দ্বীপসমূহৰ) নাম।
Verse 56
गन्धर्वो वरुणो यश् च नवमः पान्तु राज्यदाः हिमवान् हेमकूटश् च निषधो नील एव च
গন্ধৰ্ব, বৰুণ আৰু যশ—নৱম, ৰাজ্যদাতা—ৰাজাক ৰক্ষা কৰক। হিমবান, হেমকূট, নিষধ আৰু নীল পৰ্বতেও ৰক্ষা কৰক।
Verse 57
श्वेतश् च शृङवान् मेरुर्माल्यवान् गन्धमादनः महेन्द्रो मलयः सह्यः शक्तिमानृक्षवान् गिरिः
তদুপৰি শ্বেত আৰু শৃঙ্গবান; মেৰু; মাল্যবান; গন্ধমাদন; মহেন্দ্ৰ; মলয়; সহ্য; শক্তিমান; আৰু ঋক্ষবান পৰ্বত (ৰক্ষা কৰক)।
Verse 58
विन्ध्यश् च पारिपात्रश् च गिरयः शान्तिदास्तु ते ऋग्वेदाद्याः षडङ्गानि इतिहासपुराणकं
বিন্ধ্য আৰু পাৰিপাত্ৰ পৰ্বতে তোমাক শান্তি দিওক। ঋগ্বেদ আদি বেদ, ছয় বেদাঙ্গ আৰু ইতিহাস-পুরাণ পৰম্পৰাও শান্তি দিওক।
Verse 59
आयुर्वेदश् च गन्धर्वधनुर्वेदोपवेदकाः शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं ज्योतिषाङ्गतिः
উপবেদ—আয়ুৰ্বেদ, গন্ধৰ্ববেদ আৰু ধনুৰ্বেদ। বেদাঙ্গ—শিক্ষা, কল্প, ব্যাকৰণ, নিৰুক্ত আৰু জ্যোতিষ—এইবোৰ বেদৰ অঙ্গ।
Verse 60
छन्दोगानि च वेदाश् च मीमांसा न्यायविस्तरः धर्मशास्त्रं पुराणञ्च विद्या ह्य् एताश् चतुर्दश
ছন্দ আৰু বেদ; মীমাংসা আৰু ন্যায়ৰ বিস্তৃত তন্ত্ৰ; ধৰ্মশাস্ত্ৰ আৰু পুরাণ—এইবোৰেই সঁচাকৈ চৌদ বিদ্যা।
Verse 61
साङ्ख्यं योगः पाशुपतं वेदा वै पञ्चरात्रकं कृतान्तपञ्चकं ह्य् एतद् गायत्री च शिवा तथा
সাংখ্য, যোগ, পাশুপত (শৈৱ) মত, বেদ, পাঞ্চৰাত্ৰ (বৈষ্ণৱ আগম), কৃতান্ত-পঞ্চক—আৰু গায়ত্ৰী তথা শিৱশাসনো।
Verse 62
दुर्गा विद्या च गान्धारी पान्तु त्वां शान्तिदाश् च ते लवणेक्षुसुरासर्पिदधिदुग्धजलाब्धयः
দুৰ্গা, বিদ্যা আৰু গান্ধাৰী তোমাক ৰক্ষা কৰক; আৰু লৱণ, ইক্ষুৰস, সুৰা, ঘৃত, দধি, দুধ আৰু জল—এই সাগৰসমূহে তোমাক শান্তি দিওক।
Verse 63
चत्वारः सागराः पान्तु तीर्थानि विविधानि च हैरण्यकस्तथेति घ , ङ , ज च हिरण्मयश्तथेति छ पुष्करश् च प्रयागश् च प्रभासो नैमिषः परः
চাৰি সাগৰে মোক ৰক্ষা কৰক, আৰু বিভিন্ন তীৰ্থসমূহেও। তদ্ৰূপ হৈৰণ্যক (ঘ, ঙ, জ অক্ষৰে) আৰু হিৰণ্ময় (ছ অক্ষৰে); পুষ্কৰ, প্ৰয়াগ, প্ৰভাস আৰু পৰম নৈমিষেও ৰক্ষা কৰক।
Verse 64
गयाशीर्षो ब्रह्मशिरस्तीर्थमुत्त्रमानसं कालोदको नन्दिकुण्डस्तीर्थं पञ्चनदस् तथा
গয়াশীৰ্ষ, ব্ৰহ্মশিৰস, উত্তৰমানস নামৰ তীৰ্থ, কালোদক, নন্দিকুণ্ড তীৰ্থ, আৰু পঞ্চনদ—এই সকলো পূজ্য তীৰ্থস্থান।
Verse 65
भृगुतीर्थं प्रभासञ्च तथा चामरकण्टकं जम्बुमार्गश् च विमलः कपिलस्य तथाश्रमः
ভৃগু-তীৰ্থ, প্ৰভাস আৰু অমৰকণ্টক; লগতে জম্বুমাৰ্গ, বিমল (তীৰ্থ) আৰু কপিল মুনিৰ আশ্ৰমো।
Verse 66
गङ्गाद्वारकुशावर्तौ विन्ध्यको नीलपर्वतः वराहपर्वतश् चैव तीर्थङ्कणखलं तथा
গঙ্গাদ্বাৰ, কুশাৱৰ্ত, বিন্ধ্য পৰ্বত, নীল পৰ্বত আৰু বৰাহ পৰ্বত; লগতে কণখলৰ পবিত্ৰ তীৰ্থ—এই সকলো পুণ্য তীৰ্থস্থান বুলি কীৰ্তিত।
Verse 67
कालञ्जरश् च केदारो रुद्रकोटिस्तथैव च वाराणसी महातीर्थं वदर्याश्रम एव च
কালঞ্জৰ, কেদাৰ আৰু ৰুদ্ৰকোটি; বাৰাণসী মহাতীৰ্থ আৰু বদৰী আশ্ৰম—এই সকলো শ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থস্থান বুলি স্মৃত।
Verse 68
द्वारका श्रीगिरिस्तीर्थं तीर्थञ्च पुरुषोत्तमः शालग्रामोथ वाराहः सिन्धुसागरसङ्गमः
দ্বাৰকা, শ্ৰীগিৰি তীৰ্থ, পুৰুষোত্তম নামৰ তীৰ্থ; লগতে শালগ্ৰাম, বৰাহ আৰু সিন্ধু-সাগৰ সঙ্গম—এই সকলো প্ৰসিদ্ধ তীৰ্থ।
Verse 69
फल्गुतीर्थं विन्दुसरः करवीराश्रमस् तथा नद्यो गङ्गासरस्वत्यः शतदुर्गण्डकी तथा
ফল্গু তীৰ্থ, বিন্দু-সৰ (পবিত্ৰ সৰোবৰ) আৰু কৰবীৰ আশ্ৰম; লগতে গঙ্গা-সৰস্বতী নদী, আৰু শতদুৰ্গা ও গণ্ডকী—এই সকলো পুণ্য নদী-তীৰ্থ।
Verse 70
अच्छोदा च विपाशा च वितस्ता देविका नदी कावेरी वरुणा चैव निश् चरा गोमती नदी
অচ্ছোদা আৰু বিপাশা, বিতস্তা আৰু দেবিকা নদী; কাবেৰী আৰু বৰুণা; নিশ্চৰা আৰু গোমতী নদী—এই সকলো পবিত্ৰ নদী বুলি কীৰ্তিত।
Verse 71
पारा चर्मण्वती रूपा मन्दाकिनी महानदी तापी पयोष्णी वेणा च गौरी वैतरणी तथा
পাৰা, চর্মণ্বতী, ৰূপা, মন্দাকিনী, মহানদী, তাপী, পয়োষ্ণী, বেণা, গৌৰী আৰু বৈতৰণী—এইসকল পবিত্ৰ নদী।
Verse 72
गोदावरी भीमरथी तुङ्गभद्रा प्रणी तथा चन्द्रभागा शिवा गौरी अभिषिञ्चन्तु पान्तु वः
গোদাৱৰী, ভীমৰথী, তুঙ্গভদ্ৰা, প্ৰণী আৰু চন্দ্ৰভাগা—শিবা আৰু গৌৰীৰ সৈতে—তোমালোকক অভিষেক কৰি ৰক্ষা কৰক।
Frequently Asked Questions
To perform consecration by pouring/sprinkling water from a jar, sanctified with kuśa-grass (kuśodaka), while reciting sin-destroying abhiṣeka mantras for the king and deities.
The abhiṣeka is presented as a cosmic alignment rite: kingship becomes stable and victorious when every layer of order—divine hierarchy, ṛṣi authority, temporal cycles, planetary forces, and sacred landscape—is invoked to protect and legitimize rule under Dharma.