Adhyaya 321
Pāśupata-Śānti (पाशुपतशान्तिः)
অঘোৰ আৰু সংশ্লিষ্ট অস্ত্ৰৰ পূৰ্ব শান্তি-কল্পৰ পাছত এই অধ্যায়ত পাশুপত-শান্তিৰ বিধান আৰম্ভ হয়। ভগৱানে পাশুপত শস্ত্ৰ-মন্ত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি শান্তিকৰ্মত জপ আৰু পূৰ্বপ্ৰয়োগ শিকায়। মন্ত্ৰৰ কাৰ্য-অনুক্ৰমত বিশেষ কথা—‘পাদতঃ-পূৰ্ব’, অৰ্থাৎ পাদ/প্ৰথম ন্যাস-স্থাপনাৰ পৰা বিঘ্ননাশ, দিশানুসাৰী ন্যাস-প্ৰয়োগৰ দৰে। তাৰ পাছত সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু বিঘ্নেশ্বৰ আদি অস্ত্ৰ-আহ্বান ‘ফট্’সহ সংক্ষেপে, আৰু ‘মোহিত কৰ, গোপন কৰ, উন্মূলন কৰ, ভয় দেখুৱাও, জীৱিত কৰ, আঁতৰাই দে, অৰিষ্ট নাশ কৰ’ আদি আজ্ঞাৰূপ ক্ৰিয়া আহে। একবাৰ জপে বাধা নাশ; শতবাৰ জপে অমঙ্গল শমি যুদ্ধত বিজয় লাভ হয়। ঘী আৰু গুগ্গুলুৰ হোমে কঠিন উদ্দেশ্যও সিদ্ধ হয়; শস্ত্ৰ-পাশুপত জপে সম্পূৰ্ণ শান্তি লাভ হয়।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे अघोरास्त्रादिशान्तिकल्पे नाम विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः व्यालकाके इति ख अथैकविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः पाशुपतशान्तिः ईश्वर उवाच वक्ष्ये पाशुपतास्त्रेण शान्तिजापादि पूर्वतः पादतःपूर्वनाशो हि फडन्तं चापदादिनुत्
এইদৰে আগ্নেয় মহাপুৰাণত ‘অঘোৰাস্ত্ৰাদি-শান্তিকল্প’ নামৰ তিনশ বিশতম অধ্যায় (কিছুমান পাঠত ‘ব্যালকাকে’ ইতি খ-চিহ্নসহ) সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া তিনশ একবিংশতম অধ্যায় ‘পাশুপত-শান্তি’ আৰম্ভ। ঈশ্বৰে ক’লে—পাশুপতাস্ত্ৰ-মন্ত্ৰেৰে শান্তিৰ জপ আদি পূৰ্বকৰ্মসহ মই বৰ্ণনা কৰিম। সত্যই ‘পাদ’ (প্ৰথম স্থাপন/ন্যাস)ৰ পৰা আগতেই নাশ ঘটে; আৰু ‘ফড্’ অন্তযুক্ত মন্ত্ৰ আপদাদি নিবারণৰ বাবে প্ৰয়োগ্য।
Verse 2
रास्त्राय फट् भास्करास्त्राय फट् चन्द्रास्त्राय फट् विघ्नेश्वरास्त्राय फट् ख्रों ख्रौं फट् ह्रौं ह्रों फट् भ्रामय फट् छादय फट् उन्मूलय फट् त्रासय फट् सञ्जीवय फट् विद्रावय फट् सर्वदुरितं नाशय फट् सकृदावर्तनादेव सर्वविघ्नान् विनाशयेत् शतावर्तेन चोत्पातान्रणादौ विजयो भवेत्
‘ৰাষ্ট্ৰাস্ত্ৰায় ফট্। ভাস্কৰাস্ত্ৰায় ফট্। চন্দ্ৰাস্ত্ৰায় ফট্। বিঘ্নেশ্বৰাস্ত্ৰায় ফট্। খ্ৰোঁ খ্ৰৌঁ ফট্। হ্ৰৌঁ হ্ৰোঁ ফট্। ভ্ৰাময় ফট্। ছাদয় ফট্। উন্মূলয় ফট্। ত্ৰাসয় ফট্। সঞ্জীৱয় ফট্। বিদ্ৰাৱয় ফট্। সৰ্বদুৰিতং নাশয় ফট্।’—এবাৰ আবর্তনতেই সকলো বিঘ্ন নাশ হয়; আৰু শতাবর্তনে উৎপাত শমে আৰু ৰণাদি ক্ষেত্ৰত বিজয় হয়।
Verse 3
घृतगुग्गुलुहोमाच्च असाध्यानपि साधयेत् पठनात्सर्वशान्तिः स्यच्छस्त्रपाशुपतस्य च
ঘৃত আৰু গুগ্গুলুৰে হোম কৰিলে অসাধ্যও সাধ্য হয়; আৰু শস্ত্ৰ-পাশুপত মন্ত্র পাঠ কৰিলে সৰ্বশান্তি লাভ হয়।
Frequently Asked Questions
The chapter emphasizes operational sequencing and force-termination: obstacle-destruction is applied from the initial ‘feet’ placement, and the mantra is repeatedly ended with “phaṭ” to effect protective, expelling, and pacifying functions.
By framing protection, obstacle-removal, and pacification as dharma-supporting disciplines, it stabilizes the practitioner’s life and ritual environment, enabling sustained sādhanā while aligning worldly safety (bhukti) with spiritual steadiness (mukti-oriented practice).