Adhyaya 160

Verse 1

इत्य् आद्याग्नेये महापुराणे शौचं नामैकोनष्ट्यधिकतशततमो ऽध्यायः अथ षष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः वानप्रस्थाश्रमः पुष्कर उवाच वानप्रस्थयतीनाञ्च धर्मं वक्ष्ये ऽधुना शृणु जटित्वमग्निहोत्रित्वं भूशय्याजिनधारणं

এইদৰে আদ্য-আগ্নেয় মহাপুৰাণত ‘শৌচ’ নামৰ একশ ঊনষাটতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া একশ ষাটতম অধ্যায়—‘বানপ্ৰস্থাশ্ৰম’ আৰম্ভ। পুষ্কৰে ক’লে—এতিয়া মই বানপ্ৰস্থ আৰু যতিসকলৰ ধৰ্ম ক’ম; শুনা—জটা ধাৰণ, অগ্নিহোত্ৰ পালন, ভূমিত শয়ন আৰু মৃগচৰ্ম ধাৰণ।

Verse 2

वने वासः पयोमूलनीवारफलवृत्तिता प्रतिग्रहनिवृत्तिश् च त्रिःस्नानं ब्रह्मचारिता

বনত বাস; গাখীৰ, মূল, নীবার (বনৰ ধান) আৰু ফলৰ দ্বাৰা জীৱিকা; দান গ্ৰহণৰ পৰা নিবৃত্তি; দিনে তিনিবাৰ স্নান; আৰু ব্ৰহ্মচৰ্য—এই নিয়ম।

Verse 3

देवातिथीनां पूजा च धर्मो ऽयं वनवासिनः औषधादीति क यतीनान्तु इति ङ गृही ह्य् अपत्यापत्यञ्च दृष्ट्वारण्यं समाश्रयेत्

বনবাসীৰ ধৰ্ম এই—দেৱপূজা আৰু অতিথিসেৱা। যতিসকলৰ জীৱিকা ঔষধি আদি দ্বাৰা। গৃহস্থে পুত্ৰ-পৌত্ৰ স্থিৰ হোৱা দেখি অৰণ্যৰ আশ্ৰয় ল’ব।

Verse 4

तृतीयमायुषो भागमेकाकी वा सभार्यकः ग्रीष्मे पञ्चतपा नित्यं वर्षास्वभ्राविकाशिकः

আয়ুৰ এক-তৃতীয়াংশ কাললৈ, একাকী হওক বা পত্নীসহ, গ্ৰীষ্মকালত নিত্য ‘পঞ্চতপা’ তপস্যা কৰিব; আৰু বৰ্ষাকালত মেঘৰ মাজত খোলা আকাশত থাকি থকাৰ ব্ৰত পালন কৰিব, অৰ্থাৎ বৰষুণ আৰু আকাশৰ সন্মুখত অনাৱৃত থাকিব।

Verse 5

आर्द्रवासाश् च हेमन्ते तपश्चोग्रञ्चरेद्बली अपरावृत्तिमास्थाय व्रजेद्दिशमजिह्मगः

হেমন্ত (শীত) ঋতুত বলৱান তপস্বীয়ে ভিজা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি কঠোৰ তপস্যা কৰিব; আৰু ‘অপৰাৱৃত্তি’—অর্থাৎ পিছলৈ নুঘূৰাৰ ব্ৰত গ্ৰহণ কৰি, কুটিলতা ত্যাগ কৰি সোজা আৰু অচঞ্চল দিশে আগবাঢ়িব।