HomeUpanishadsNirvanaVerse 12
Previous Verse
Next Verse

Verse 12

Nirvana

ऊर्ध्वाम्नायः । निरालम्बपीठः । संयोगदीक्षा । वियोगोपदेशः । दीक्षासन्तोषपानं च । द्वादशादित्यावलोकनम् । विवेकरक्षा । करुणैव केलिः । आनन्दमाला । एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी । अकल्पितभिक्षाशी । हंसाचारः । सर्वभूतान्तर्वर्ती हंस इति प्रतिपादनम् ॥१२-२४॥

ऊर्ध्व-आम्नायः । निरालम्ब-पीठः । संयोग-दीक्षा । वियोग-उपदेशः । दीक्षा-सन्तोष-पानम् । च । द्वादश-आदित्य-अवलोकनम् । विवेक-रक्षा । करुणा-एव । केलिः । आनन्द-माला । एकान्त-गुहायाम् । मुक्त-आसन-सुख-गोष्ठी । अकल्पित-भिक्षा-अशी । हंस-आचारः । सर्व-भूत-अन्तः-वर्ती । हंसः । इति । प्रतिपादनम् ॥

ūrdhvāmnāyaḥ | nirālamba-pīṭhaḥ | saṃyoga-dīkṣā | viyogopadeśaḥ | dīkṣā-santoṣa-pānaṃ ca | dvādaśādityāvalokanam | viveka-rakṣā | karuṇaiva kelīḥ | ānanda-mālā | ekānta-guhāyāṃ muktāsana-sukha-goṣṭhī | akalpitabhikṣāśī | haṃsācāraḥ | sarvabhūtāntarvartī haṃsa iti pratipādanam ||12–24||

النقلُ العُلويّ (أوردْهْفَامْنَايَ). والمقامُ الذي لا سندَ له (نِرَالَمْبَ-بيثَ). والتلقينُ في الوصال (سَمْيُوغَ-ديكشا). والتعليمُ في الفِراق (فِيْيُوغَ-أوباديشا). وشربُ الرضا بوصفه ديكشا. وتأمّلُ الاثني عشر آديتيا (شموس). والحمايةُ بالتمييز (فِفِيكَ). والرحمةُ وحدَها هي اللَّعب. وإكليلُ البهجة. وفي الكهفِ المنعزل مجلسُ سكينةٍ في هيئةِ التحرّر. وأكلُ الصدقةِ غيرِ المتكلَّفة. وسلوكُ الهَمْسَة. وإثباتُ أن الهَمْسَةَ ساكنٌ في باطنِ جميعِ الكائنات.

The ‘upward’ transmission (ūrdhvāmnāya). The seat (pīṭha) that is without support. Initiation into union (saṃyoga-dīkṣā). Instruction in disjunction (viyoga-upadeśa). And the drinking of contentment as the initiation. The contemplation of the twelve Ādityas (suns). Protection by discrimination (viveka). Compassion alone is play. A garland of bliss. In the solitary cave, an assembly of ease in the posture of liberation. Eating unpremeditated alms. The conduct of the Haṃsa. The establishment (of the doctrine) that the Haṃsa dwells within all beings.

Sādhana for Moksha: viveka-vairāgya, inner renunciation, and recognition of the indwelling Self (antarātman)Mahavakya: Supports ‘Tat tvam asi’ and ‘Ayam ātmā brahma’ by asserting the indwelling Self in all beings; complements ‘So’ham’ as lived realizationAtharvaChandas: Prose