Previous Verse
Next Verse

Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 14

सुकेशाय सुनासाय सुललाटाय चक्रिणे । सुवस्त्राय सुवर्णाय श्रीधराय नमोनमः

sukeśāya sunāsāya sulalāṭāya cakriṇe | suvastrāya suvarṇāya śrīdharāya namonamaḥ

السجود والتحية لمن له شعرٌ جميل وأنفٌ كريم وجبينٌ نَيِّر؛ لحامل القرص (التشاكرا). السجود لمن له لباسٌ بهيّ ولمعانٌ ذهبي—لشريدهارا Śrīdhara—مرة بعد مرة.

सुकेशायto the one with beautiful hair
सुकेशाय:
Sampradana (सम्प्रदान)
TypeNoun
Rootसु + केश (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; चतुर्थी एकवचन
सुनासायto the one with a fine nose
सुनासाय:
Sampradana (सम्प्रदान)
TypeNoun
Rootसु + नासा (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग (नासा); चतुर्थी एकवचन (बहुव्रीह्यर्थे स्तुतिपदम्)
सुललाटायto the one with a beautiful forehead
सुललाटाय:
Sampradana (सम्प्रदान)
TypeNoun
Rootसु + ललाट (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग (ललाट); चतुर्थी एकवचन (बहुव्रीह्यर्थे)
चक्रिणेto the discus-bearer
चक्रिणे:
Sampradana (सम्प्रदान)
TypeNoun
Rootचक्रिन् (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; चतुर्थी एकवचन; ‘-इन्’ अन्त (चक्रधारी)
सुवस्त्रायto the well-clad one
सुवस्त्राय:
Sampradana (सम्प्रदान)
TypeNoun
Rootसु + वस्त्र (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग (वस्त्र); चतुर्थी एकवचन (बहुव्रीह्यर्थे)
सुवर्णायto the one of splendid complexion
सुवर्णाय:
Sampradana (सम्प्रदान)
TypeNoun
Rootसु + वर्ण (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; चतुर्थी एकवचन; ‘वर्ण’ = रूप/कान्ति
श्रीधरायto Śrīdhara (bearer of Lakṣmī)
श्रीधराय:
Sampradana (सम्प्रदान)
TypeNoun
Rootश्री + धर (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; चतुर्थी एकवचन
नमःsalutation
नमः:
Karma/Offering (कर्म)
TypeNoun
Rootनमस् (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग; प्रथमा/द्वितीया एकवचन
नमःsalutation (again)
नमः:
Karma/Offering (कर्म)
TypeNoun
Rootनमस् (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग; प्रथमा/द्वितीया एकवचन

Dharma

Tirtha: Ayodhyā

Type: kshetra

Scene: Śrīdhara appears radiant and golden, with beautiful hair and forehead, wearing splendid garments; the Sudarśana cakra gleams prominently; the mood is auspicious and regal.

V
Viṣṇu (Cakrin)
Ś
Śrīdhara
Ś
Śrī (Lakṣmī) (implied by epithet)

FAQs

Remembering the Lord’s auspicious form and attributes supports steady devotion and reverent meditation.

Ayodhyā is the chapter’s focus; this verse contributes through stuti rather than naming a particular tirtha.

No direct prescription; it is suitable for devotional recitation and visual meditation (dhyāna) on Viṣṇu.