देव्युवाच । पुनः कथय देवेश माहात्म्यं लोकशंकर । श्रीसोमेश्वरदेवस्य सर्वपातकनाशनम् । ब्रह्मविष्ण्वीशदैवत्यं तथात्र त्रितयं वद
devyuvāca | punaḥ kathaya deveśa māhātmyaṃ lokaśaṃkara | śrīsomeśvaradevasya sarvapātakanāśanam | brahmaviṣṇvīśadaivatyaṃ tathātra tritayaṃ vada
قالت الإلهة: «يا ربَّ الآلهة، يا مُسعِدَ العوالم، أَعِدْ ذكرَ عظمة الإله الموقَّر سُوميشڤارا، مُبيدِ جميع الآثام. وبيّن هنا أيضًا ثالوث الحضور الإلهي: براهما، وفيشنو، وإيشا.»
Pārvatī (Devī)
Tirtha: Someśvara/Somnātha at Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Īśvara (Devadeva)
Scene: Devī, radiant and composed, addresses Īśvara with folded hands, requesting a renewed telling of Someśvara’s sin-destroying greatness and the mystery of the Trimūrti presence at Prabhāsa.
The verse frames Someśvara as universally purifying and presents the kṣetra as a locus of supreme divine presence.
Prabhāsa Kṣetra, especially the shrine of Śrī Someśvara/Somnātha.
No specific rite; it requests an exposition of māhātmya and the theological triad (Brahmā–Viṣṇu–Śiva).