तत्र सुप्तस्य मे बुद्धिः श्रुत्वा गीतध्वनिं तदा । समुत्पन्ना सभा र्यस्य क्षुधार्तस्य विशेषतः । नूनं जागरणं ह्येतत्कस्मिंश्चिद्विबुधालये
tatra suptasya me buddhiḥ śrutvā gītadhvaniṃ tadā | samutpannā sabhā ryasya kṣudhārtasya viśeṣataḥ | nūnaṃ jāgaraṇaṃ hyetatkasmiṃścidvibudhālaye
وبينما كنتُ نائمًا هناك، اضطرب ذهني حين سمعتُ صوت الغناء. ومع زوجتي—ولا سيّما إذ كنا نعاني ألم الجوع—قلتُ في نفسي: «لا ريب أن هذه سَهرةُ سَهَرٍ تعبّديّ في معبدٍ من معابد الآلهة».
Unspecified narrator (a devotee/pilgrim speaking to sages), within Sūta’s Prabhāsa narrative frame
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Dvijas / sages
Scene: In a darkened mansion room, the sleeping couple stirs as devotional singing floats through the night air; outside, a shrine glows with lamps where devotees keep vigil.
Sacred sound (kīrtana) awakens spiritual intuition and draws even the weary into dharmic observance.
A divine shrine within Prabhāsa-kṣetra, leading into the Rudreśvara episode.
Night vigil (jāgaraṇa) accompanied by devotional singing—an essential feature of Śivarātri observance.