भगवानुवाच । ज्ञातोऽस्मि मुनिशार्दूल त्वया वेदविदां वर । वरं वरय भद्रं ते नित्यं यन्मनसेप्सितम्
bhagavānuvāca | jñāto'smi muniśārdūla tvayā vedavidāṃ vara | varaṃ varaya bhadraṃ te nityaṃ yanmanasepsitam
قال الربّ: «لقد عرفتَني، يا نمرَ الحكماء، ويا أفضلَ العارفين بالڤيدا. فاختر نعمةً—البركة لك—أيَّ ما يتمنّاه قلبك على الدوام.»
Bhagavān (Śiva)
When the divine is truly recognized with devotion, grace naturally flows and the Lord becomes ‘Varada’ (giver of boons).
Prabhāsakṣetra, the sanctified setting for Śiva’s boon-giving compassion.
No explicit ritual; the emphasis is on recognition (jñāna) and devotion (bhakti) leading to divine favor.