Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 36
कल्पस्यादौ तथा चान्ते सहायो मे भविष्यति । ततस्तु मुनयः प्रीता गृहीत्वा मुनिदारकम् । तस्मिन्नेव प्रदेशे तु मुमुचुश्चेष्टितं यतः
kalpasyādau tathā cānte sahāyo me bhaviṣyati | tatastu munayaḥ prītā gṛhītvā munidārakam | tasminneva pradeśe tu mumucuśceṣṭitaṃ yataḥ
«في مطلع الكَلْپَة وكذلك في ختامها سيكون لي رفيقًا.» ثم إن الحكماء، وقد امتلأوا سرورًا، أخذوا الفتى الناسك، وفي تلك البقعة عينها وضعوا عنهم العناء واستراحوا من الجهد.
Brahmā (implied continuation of declaration), then narrator
Tirtha: प्रभासक्षेत्र
Type: kshetra
Listener: महात्म्य-श्रोता
Scene: ब्रह्मा वदति—‘कल्पस्यादौ चान्ते सहायः’; ततः ऋषयः बालं गृहीत्वा तस्मिन्प्रदेशे विश्रान्तिं कुर्वन्ति—यात्रा-थकानं, छायायां उपवेशनम्, जलपात्राणि।
FAQs
A realized sage’s role can span cosmic cycles; dharmic companionship and service endure beyond ordinary time.
The verse remains within the Prabhāsa-kṣetra māhātmya frame, where events unfold as part of the holy region’s sacred narrative.
No explicit ritual is stated; it narrates a boon and the sages’ subsequent actions.