सरस्वत्यास्तु सान्निध्यं यस्त्वेकं भोजयेद्द्विजम् । कोटिभोज्यफलं तस्य जायते नात्र संशयः
sarasvatyāstu sānnidhyaṃ yastvekaṃ bhojayeddvijam | koṭibhojyaphalaṃ tasya jāyate nātra saṃśayaḥ
في حضرة الإلهة ساراسفتي، من أطعم ولو واحدًا من ذوي الولادتين (براهمنًا)، كان له ثواب كمن أطعم عشرة ملايين؛ لا شك في ذلك.
Skanda (deduced from Prabhāsakṣetra-māhātmya narration style within Skanda Purāṇa)
Tirtha: Sarasvatī-tīrtha (within Prabhāsa)
Type: tirtha
Scene: On a riverbank identified with Sarasvatī, a pilgrim feeds a single brāhmaṇa; behind them, the river appears as a luminous goddess-presence; the merit is visualized as countless lamps or grains multiplying into a vast field—symbolizing koṭi-phala.
Place amplifies merit: near Sarasvatī, even a small act of feeding becomes vast in spiritual fruit.
The Sarasvatī-tīrtha/proximity of Sarasvatī within the Prabhāsa sacred geography.
Dvija-bhojana (feeding a brāhmaṇa), especially in Sarasvatī’s sacred vicinity.