श्रावण्यां श्रावणे मासि गुडधेनुसमन्वितम् । यो दद्याद्दधिसंयुक्तं ब्राह्मणाय कुटुम्बिने । शिवलोके स पूतात्मा कल्पमेकं वसेन्नरः
śrāvaṇyāṃ śrāvaṇe māsi guḍadhenusamanvitam | yo dadyāddadhisaṃyuktaṃ brāhmaṇāya kuṭumbine | śivaloke sa pūtātmā kalpamekaṃ vasennaraḥ
في يوم البدر «شرَافَني» من شهر شرَافَنا، من قدَّم العطية المقرَّرة مقرونةً بـ«بقرة الجاغري» ومعها اللبن الرائب لبرهمنٍ ربّ أسرة، فإن روحه تتطهر ويقيم في عالم شيفا مدةَ كَلْبَةٍ كاملة.
Sūta (Lomaharṣaṇa) — deduced (month-wise dāna fruits)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Pilgrim/ṛṣi audience (contextual)
Scene: A pilgrim donor offers a symbolic jaggery-cow (guḍa-dhenū) and curd to a brāhmaṇa with family; Śiva’s realm is hinted above as a luminous Kailāsa-like vision.
Charity performed at the right sacred time and given respectfully to worthy recipients is portrayed as purifying and capable of granting exalted post-mortem states.
The surrounding discourse belongs to Prabhāsa-kṣetra māhātmya; the verse itself emphasizes time-based dāna rather than naming a single shrine.
On Śrāvaṇī (Śrāvaṇa full moon), donate a guḍa-dhenu along with curd to a householder brāhmaṇa.