अदृश्रमस्य चैतेन सूर्यं देवि समर्च्चयेत् । तरणिर्विश्वदर्शेति अनेन सततं जपम्
adṛśramasya caitena sūryaṃ devi samarccayet | taraṇirviśvadarśeti anena satataṃ japam
وكذلك بالمانترا التي تبتدئ «adṛśram asya…»، يا ديفي، يُعبَد سُوريا (Sūrya) على الوجه اللائق. وبالمانترا التي تبتدئ «taraṇir viśvadarśī…» يُداوَم على الجَپا (japa) بلا انقطاع.
Skanda (deduced from Prabhāsakṣetra-māhātmya instructional tone)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī addressed as “devī”
Scene: A pilgrim seated in meditation near Prabhāsa waters, rosary in hand, the sun overhead depicted as an all-seeing orb with subtle eye-like motifs; earlier offerings lie arranged, indicating arcana completed and japa continuing.
Steady japa and correct worship discipline the mind and align devotion with dharma.
Prabhāsakṣetra, the sacred Prabhāsa region celebrated in the Skanda Purāṇa.
Sūrya-arcana with “adṛśram asya…” and constant japa with “taraṇir viśvadarśī…”.