क्षुभ संचलने धातुर्निश्चला तेन निक्षुभा । भवंति ह्यथवा यस्मात्स्वांगीयाः क्षुद्विवर्जिताः
kṣubha saṃcalane dhāturniścalā tena nikṣubhā | bhavaṃti hyathavā yasmātsvāṃgīyāḥ kṣudvivarjitāḥ
الجذر الفعلي «kṣubh» يُستعمل بمعنى الاضطراب والحركة؛ ولأنها ثابتة لا تتحرّك سُمّيت «نيكشوبها». أو أيضًا لأن المولودين من جسدها هم يَبرؤون من الجوع.
Īśvara (Śiva) (continued discourse)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A calm feminine figure symbolizing Nikṣubhā stands unmoving amid swirling winds (kṣubh) that cannot disturb her; nearby, serene children/offspring appear content, untouched by hunger.
Steadiness (niścalatā) is praised as a spiritual quality; language itself is used to teach dharmic virtues.
The instruction is part of Prabhāsakṣetra Māhātmya, where sacred meaning is revealed through Śiva’s speech.
No ritual instruction is given; it is a doctrinal and etymological explanation.