Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 22
न नास्तिके कथां पुण्यामिमां ब्रूयात्कदाचन । श्रद्दधानाय शान्ताय कीर्तनीया द्विजातये
na nāstike kathāṃ puṇyāmimāṃ brūyātkadācana | śraddadhānāya śāntāya kīrtanīyā dvijātaye
لا ينبغي أن تُروى هذه القصة المباركة قطّ لغير المؤمن (الناستِك). بل تُتلى لمن كان ذا إيمانٍ وسكينةِ سلوك، وللدِّوِجا (المولود مرّتَين) المستحقّ للسماع.
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: प्रभासक्षेत्र
Type: kshetra
Listener: ऋषयः
Scene: कथावाचकः श्रोतृमण्डलीं परीक्षते—श्रद्धालवः शान्ताः अग्रे उपविष्टाः; एकः नास्तिक-रूपः दूरं निरस्तः; पृष्ठभूमौ प्रभास-तीर-चिह्न
FAQs
Sacred teachings are to be transmitted responsibly—faith and serenity are presented as key qualifications for receiving Māhātmya.
Prabhāsakṣetra is the context; the verse sets rules for sharing its Māhātmya.
A prescription about recitation (kīrtana): recite the narrative only to qualified, faith-filled listeners.