धन्या वै पूर्वजास्तेषां वंशजाः कृष्णदर्शनं । सोत्सवा द्वारकां यांति पश्यंति च हरिप्रियाम्
dhanyā vai pūrvajāsteṣāṃ vaṃśajāḥ kṛṣṇadarśanaṃ | sotsavā dvārakāṃ yāṃti paśyaṃti ca haripriyām
طوبى حقًّا لأسلاف أولئك الأحفاد الذين ينالون رؤية كريشنا (Kṛṣṇa)؛ إذ يمضون إلى دواركا (Dvārakā) في بهجة الاحتفال، ويشاهدون مدينة هاري (Hari) المحبوبة.
Nārada (contextual; concluding praise)
Pilgrimage and darśana uplift not only the pilgrim but are portrayed as bringing honor and blessing to one’s lineage.
Dvārakā, called ‘Hari-priyā’—the beloved city of Hari.
The implied prescription is Dvārakā-yātrā for Kṛṣṇa-darśana, undertaken in a spirit of utsava (devotional celebration).