शुक्ले वा यदि वा कृष्णे संप्राप्ते हरिवासरे । यः पश्यति हृषीकेशमश्वमेधफलं लभेत्
śukle vā yadi vā kṛṣṇe saṃprāpte harivāsare | yaḥ paśyati hṛṣīkeśamaśvamedhaphalaṃ labhet
سواء في النصف المضيء أو النصف المظلم من الشهر، إذا أتى اليوم المقدّس لهاري، فمن يشاهد هريشيكيشا ينل ثمرة قربان الأشفاميدها.
Unnamed Purāṇic narrator (contextual speaker within Prabhāsa Khaṇḍa)
Tirtha: Hṛṣīkeśa (Arbuda)
Type: kshetra
Listener: a king (nṛpa-sattama)
Scene: Two lunar halves are shown—bright and dark—while a calendar-marked ‘Hari-vāsara’ frames a pilgrim’s darśana of Hṛṣīkeśa; in the distance, a symbolic Aśvamedha altar appears as a faded comparison.
Right timing joined with devotion—seeing the Lord on a Viṣṇu-sacred day—is exalted as surpassing costly Vedic rites.
Hṛṣīkeśa in the Arbuda section (site implied; emphasis on darśana on Harivāsara).
Darśana of Hṛṣīkeśa on Harivāsara (a day dedicated to Hari), regardless of lunar fortnight.