नित्यं दिनकृतात्पापान्मुच्यते द्विजसत्तमाः । एतद्वः सर्वमाख्यातं रुद्रशीर्षसमुद्भवम्
nityaṃ dinakṛtātpāpānmucyate dvijasattamāḥ | etadvaḥ sarvamākhyātaṃ rudraśīrṣasamudbhavam
يا خيرَ ذوي الولادتين! إنّه يُعتَق كلَّ يومٍ من الآثام التي اقترفها في مجرى النهار. وهكذا قد أخبرتُكم بكلّ ما يتعلّق بنشأة «رودراشيرشا» وخبرها.
Narrator (contextual; likely Sūta continuing the Māhātmya narration)
Tirtha: Rudraśīrṣa
Type: kshetra
Listener: dvija-sattamāḥ (best of twice-born)
Scene: A calm concluding scene: a revered narrator addressing assembled brāhmaṇa-sages, indicating completion of the Rudraśīrṣa origin narrative; atmosphere of closure and sanctity.
Regular devotion at a sacred locus purifies daily faults and sustains ethical-spiritual renewal.
The Rudraśīrṣa-liṅga tīrtha whose narrative is being concluded.
Implied daily practice (nitya) connected to Rudraśīrṣa devotion leading to pāpa-kṣaya.