ततस्तु ते समादाय सत्वरं ब्रह्मचारिणम् । ब्रह्मलोकं समाजग्मुस्त्यक्त्वा तीर्थपराक्रमम्
tatastu te samādāya satvaraṃ brahmacāriṇam | brahmalokaṃ samājagmustyaktvā tīrthaparākramam
ثم أسرعوا فأخذوا ذلك البراهماچارِن، ومضوا إلى برهمالوكه، تاركين جانبًا مساعيهم في الحجّ إلى التيَرثات ورحلاتهم المقدّسة.
Narrator
Tirtha: Brahmaloka (as a supra-terrestrial tīrtha-destination in narrative)
Type: kshetra
Scene: A dynamic scene of sages moving swiftly with the young brahmacārin, transitioning from earthly landscape into a luminous celestial realm marked by lotuses and radiance.
Pilgrimage is sacred, yet compassion and protection of life are shown as urgent dharmic priorities requiring swift action.
Brahmaloka is referenced as the destination; this verse does not praise a specific terrestrial tīrtha by name.
No rite is prescribed; it narrates the sages’ immediate departure to Brahmaloka.