स तार्क्ष्यपुत्रोपरि संस्थितो महांल्लक्ष्म्या समेतो भुवनैकभर्ता । स चामरैर्वीज्यमानो मुनींद्रैः सर्वैः समेतो हरिरीश्वरो महान्
sa tārkṣyaputropari saṃsthito mahāṃllakṣmyā sameto bhuvanaikabhartā | sa cāmarairvījyamāno munīṃdraiḥ sarvaiḥ sameto harirīśvaro mahān
جالسًا فوق ابن تاركشيا (غارودا) كان الربّ العظيم—مع لاكشمي، مُعيلَ العوالم وحدَه. تُهَفُّ عليه مراوحُ التشامارا، وتحيط به جموعُ حكماء السادة: هري، الإيشڤرا الجليل القوي.
Sūta (Lomaharṣaṇa), deduced from Māheśvarakhaṇḍa context
Tirtha: Kedāra / Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: Hari enthroned upon Garuḍa, Lakṣmī at his side, surrounded by muni-indras; attendants wave white cāmara whisks; the scene feels like a celestial court appearing within a Himalayan sacred precinct.
The Lord who sustains the worlds is honored by sages and service; devotion recognizes cosmic guardianship as sacred.
Kedāra’s Himalayan tīrtha-world, as narrated in Kedārakhaṇḍa.
No direct prescription; ceremonial honor (upacāra) is implied through fanning and reverential assembly.