सचेतनेन शुद्धेन रागादिरहितेन च । अथ कस्मादात्मसदृशं न सृष्टं निर्मितं जडम्
sacetanena śuddhena rāgādirahitena ca | atha kasmādātmasadṛśaṃ na sṛṣṭaṃ nirmitaṃ jaḍam
أنتَ واعٍ طاهرٌ منزَّهٌ عن الشهوة وما شابهها؛ فلماذا إذن لم يُخلَق ما يشبه ذاتَكَ؟ ولماذا صُنِع هذا العالم الجامدُ الذي لا وعيَ له؟
Nandabhadra (within Nārada’s narration)
Scene: A questioning devotee/sage addresses Sadāśiva: the luminous, conscious Lord contrasted with a shadowy, inert cosmos—symbolic split between cit and jaḍa.
The devotee wrestles with the contrast between divine purity and worldly inertia, turning doubt into prayerful seeking.
Context remains Kapileśvara at Bahūdaka-kuṇḍa.
None; it is philosophical questioning within devotion.