काश्यां यमश्च धनदः सह्ये गरुडकश्यपौ । नैमिषे वायुवरुणौ स्थाप्य लिंगं प्रमोदिताः
kāśyāṃ yamaśca dhanadaḥ sahye garuḍakaśyapau | naimiṣe vāyuvaruṇau sthāpya liṃgaṃ pramoditāḥ
في كاشي (Kāśī) يَمَا (Yama) ودَهَنَدَةُ (Dhanada/كوبيرا)؛ وفي جبال سَهْيَة (Sahya) غَرُودَة (Garuḍa) وكَشْيَبَة (Kaśyapa)؛ وفي نَيْمِشَة (Naimiṣa) فَايُو (Vāyu) وفَرُونَة (Varuṇa) — لما أقاموا اللِّنْغَ عمّتهم البهجة ونالوا تمام المراد.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced)
Establishing and honoring the liṅga at renowned tīrthas brings divine joy, merit, and spiritual fulfillment.
Kāśī, Sahya region, and Naimiṣa are directly named as liṅga स्थापना locales.
Sthāpya liṅgam—establishing the Śiva-liṅga—is the featured meritorious act.