तस्याः शब्दग्रहौ नान्य शब्दग्रहणतत्परौ । अतीव निपुणौ जातौ तत्सन्माल्यकरौकरौ
tasyāḥ śabdagrahau nānya śabdagrahaṇatatparau | atīva nipuṇau jātau tatsanmālyakaraukarau
لم تكن قوى «التقاط الصوت» لديها تتعلّق بأي صوتٍ آخر، بل كانت منصرفةً إلى تلقّي الصوت المقدّس وحده. وأمّا يداها فقد غدتا بالغتي الإتقان—يدان تصنعان له أكاليلَ زهرٍ بهيّة.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśī (liṅga-sevā context)
Type: kshetra
Scene: The sādhvī’s ears are symbolically attentive to mantra alone; her hands deftly weave fragrant garlands—jasmine, marigold, bilva—laid before the liṅga in a Kāśī shrine.
Devotion disciplines the senses (hearing) and sanctifies action (hands), turning daily capacities into worship.
Kāśī is the contextual tirtha; the service described aligns with Oṃkāra-liṅga devotion in the Kāśīkhaṇḍa.
Offering garlands (mālya-sevā/arpana) and focused reception of sacred sound (implied Oṃkāra-japa/śravaṇa).