आगत्य दृष्ट्वा मणिकर्णिकायामुदग्वहां स्वर्गतरंगिणीं सः । संक्षीणपुण्येतरपुण्यकर्मणां नृणां गणैः स्थाणुगणैरिवावृताम्
āgatya dṛṣṭvā maṇikarṇikāyāmudagvahāṃ svargataraṃgiṇīṃ saḥ | saṃkṣīṇapuṇyetarapuṇyakarmaṇāṃ nṛṇāṃ gaṇaiḥ sthāṇugaṇairivāvṛtām
ولما وصل، أبصر في مانيكرنيكا النهرَ الحاملَ إلى السماء، ذا أمواجٍ سماوية، تحفّ به جموعٌ من الناس قد نَفِدَتْ آثارُ أعمالهم المختلطة من برٍّ وإثم، كأنهم حشودُ غانات شيفا ملتفّةٌ حوله.
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Scene: The pilgrim arrives at Maṇikarṇikā: the Gaṅgā glitters with ‘heavenly waves’; dense crowds line the steps; smoke and lamps mingle; the multitude appears like Śiva’s gaṇas encircling a sacred center.
Maṇikarṇikā is portrayed as a liberating sacred zone where karmic burdens are brought to exhaustion in the radiance of Kāśī.
Maṇikarṇikā (the famed Kāśī tīrtha/ghāṭa associated with liberation).
No explicit rite is prescribed here; the verse magnifies the tīrtha’s salvific power and its gathered pilgrims.