पौषे नारायणं देवं माघमासे तु माधवम् । गोविन्दं फाल्गुने मासि विष्णुं चैत्रे समर्चयेत्
pauṣe nārāyaṇaṃ devaṃ māghamāse tu mādhavam | govindaṃ phālgune māsi viṣṇuṃ caitre samarcayet
في شهر باوشا (Pauṣa) فليُعبد الإله نارايانا (Nārāyaṇa)؛ وفي ماغا (Māgha) مادهافا (Mādhava)؛ وفي فالغونا (Phālguna) غوڤيندا (Govinda)؛ وفي تشيترا (Caitra) فيشنو (Viṣṇu)، مع تقديم التعظيم اللائق كل شهر.
Skanda (deduced)
Scene: A four-panel sequence showing the same Viṣṇu icon receiving offerings, with month banners: Pauṣa–Nārāyaṇa, Māgha–Mādhava, Phālguna–Govinda, Caitra–Viṣṇu; seasonal cues shift subtly in each panel.
Time itself becomes sacred when each month is linked to a specific form-name of Viṣṇu and worship is made regular.
The focus is calendrical devotion (māsa-dharma), not a named pilgrimage site; it is taught within Revā Khaṇḍa.
Monthly pūjā: Nārāyaṇa in Pauṣa, Mādhava in Māgha, Govinda in Phālguna, Viṣṇu in Caitra.