Shukla Yajur Veda — Adhyaya 37, Mantra 18
विश्वा॑सां भुवां पते॒ विश्व॑स्य मनसस्पते॒ विश्व॑स्य वचसस्पते॒ सर्व॑स्य वचसस्पते । दे॒व॒श्रुत्त्वं दे॑व घर्म दे॒वो दे॒वान् पा॒ह्यत्र॒ प्रावी॒रनु॑ वां दे॒ववी॑तये । मधु॒ माध्वी॑भ्यां॒ मधु॒ माधू॑चीभ्याम्
víśvāsāṃ bhuvā́ṃ pate víśvasya mánasas pate víśvasya vácasas pate sárvasya vácasas pate | devaśrúttvaṃ deva gharmá devó devā́n pāhy átrá prā́vīr ánu vāṃ devávītaye | mádhu mā́dhvībh्यāṃ mádhu mā́dhūcībh्यām
يا ربَّ جميعِ العوالم، يا ربَّ عقلِ الجميع (مَنَس)، يا ربَّ كلامِ الجميع (ڤاتش)، يا ربَّ كلِّ قول—كُنْ أنتَ «المسموعَ لدى الآلهة» (deva-śrut)، أيها الإله، يا غَرما (Gharma)! وبصفتك إلهًا احمِ الآلهةَ هنا؛ لقد حميتَ—متّبعًا كليكما—لأجل تمتّع الآلهة (deva-vīti). حلوٌ بما هو مُعسَّل (mādhvī)، حلوٌ بما هو عذبُ الجريان (mādhūcī).
विश्वा॑साम् । भुवाम् । पते । विश्व॑स्य । मनसः । पते । विश्व॑स्य । वचसः । पते । सर्व॑स्य । वचसः । पते । दे॒व॒श्रुत्त्वम् । दे॒व॒ । घ॒र्म॒ । दे॒वः । दे॒वान् । पा॒हि॒ । अत्र॑ । प्रावीः । अनु॑ । वाम् । दे॒ववी॑तये । मधु॑ । माध्वी॑भ्याम् । मधु॑ । माधू॑चीभ्याम् ।