ए॒ष व॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः । एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॒ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम्
eṣá vaḥ stómo maruta iyáṃ gī́r māndāryásya mānyásya kāróḥ | eṣā́ yāsīṣṭa tanvé vayā́ṃ vidyā́meṣáṃ vṛjánaṃ jī́radānum ||
هٰذَا، يَا مَارُوت، هُوَ سْتُوتْرَا (تَرْنِيمَةُ الثَّنَاءِ) لَكُمْ؛ وَهٰذِهِ هِيَ غِيرْ (الأُغْنِيَةُ المُقَدَّسَةُ) لِلشَّاعِرِ المُوحَى إِلَيْهِ، لِلْمُنْشِدِ المُكَرَّمِ. بِهٰذَا اقْتَرِبُوا إِلَى ذَوَاتِنَا نَفْسِهَا؛ وَلْنَسْتَطِعْ بِعَوْنِكُمْ أَنْ نُبْصِرَ وَنَتَجَاوَزَ هٰذَا الضِّيقَ، وَنَفُوزَ بِعَطَاءٍ يَدُومُ إِلَى الشَّيْخُوخَةِ.
एषः । वः । स्तोमः । मरुतः । इयम् । गीः । मान्दार्यस्य । मान्यस्य । कारोः । एषा । यासीष्ट । तन्वे । वयाम् । विद्याम । एषम् । वृजनम् । जीरदानुम्