वाजा॑य॒ स्वाहा॑ प्रस॒वाय॒ स्वाहा॑ऽपि॒जाय॒ स्वाहा॒ क्रत॑वे॒ स्वाहा॒ वस॑वे॒ स्वाहा॑ऽह॒र्पत॑ये॒ स्वाहाऽह्ने॑ मु॒ग्धाय॒ स्वाहा॑ मु॒ग्धाय॑ वैनᳪशि॒नाय॒ स्वाहा॑ विन॒ᳪशिन॑ आन्त्याय॒नाय॒ स्वाहाऽऽन्त्या॑य भौव॒नाय॒ स्वाहा॒ भुव॑नस्य॒ पत॑ये॒ स्वाहाऽधि॑पतये॒ स्वाहा॑ प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑ । इ॒यं ते॒ राण्मि॒त्राय॑ य॒न्ताऽसि॒ यम॑न ऊ॒र्जे त्वा॒ वृष्ट्यै॑ त्वा प्र॒जानां॒ त्वाऽऽधि॑पत्याय
vājā́ya svā́hā prasavā́ya svā́hā ’pijā́ya svā́hā krátave svā́hā vásave svā́hā ’ahárpataye svā́hā ’áhne mugdhā́ya svā́hā mugdhā́ya vainaṁśinā́ya svā́hā vinaṁśína āntyāyanā́ya svā́hā ’āntyā́ya bhauvanā́ya svā́hā bhúvanasya pátaye svā́hā ’ádhipataye svā́hā prajāpátaye svā́hā | iyáṁ te rā́ṭ mitrā́ya yántā́si yáman ūrjé tvā vṛ́ṣṭyai tvā prajānā́ṁ tvā ’ādhipatyā́ya
للقوّة، سْفَاهَا؛ وللدَّفْع/الإِمْضاء، سْفَاهَا؛ وللنماء، سْفَاهَا؛ وللعزم/القصد (kratu)، سْفَاهَا؛ وللفَسُو (Vasu)، سْفَاهَا؛ ولسيّد النهار، سْفَاهَا؛ وللنهار—لمُغْدها (Mugdha)، سْفَاهَا؛ ولمُغْدها، المُفْنِي (vināśin)، سْفَاهَا؛ وللمُفْنِي، لمسار النهاية (āntyāyana)، سْفَاهَا؛ وللأخير، للعالَميّ (bhauvana)، سْفَاهَا؛ لسيّد العالَم (bhuvana)، سْفَاهَا؛ وللسيّد/المتسلّط (adhipati)، سْفَاهَا؛ ولـPrajāpati، سْفَاهَا. هذه لك: أنتَ مُوَصِّلٌ إلى مِتْرا ذي البهجة؛ أنتَ الكابح/الضابط؛ لأجل القُوت (ūrj) أُقَدِّمُكَ، ولأجل المطر أُقَدِّمُكَ، ولأجل السيادة على الخلائق (prajā) أُقَدِّمُكَ.
वाजाय स्वाहा । प्रसवाय स्वाहा । अपिजाय स्वाहा । क्रतवे स्वाहा । वसवे स्वाहा । अहर्पतये स्वाहा । अह्ने मुग्धाय स्वाहा । मुग्धाय वैनंशिनाय स्वाहा । विनंशिनः आन्त्यायनाय स्वाहा । आन्त्याय भौवनाय स्वाहा । भुवनस्य पतये स्वाहा । अधिपतये स्वाहा । प्रजापतये स्वाहा । इयम् ते राट् । मित्राय यन्ता असि । यमनः ऊर्जे त्वा । वृष्ट्यै त्वा । प्रजानाम् त्वा आधिपत्याय ।