Sukta 1.190
सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः । अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः ॥
सु॒प्रैतु॑: सू॒यव॑सो॒ न पन्था॑ दुर्नि॒यन्तु॒: परि॑प्रीतो॒ न मि॒त्रः । अ॒न॒र्वाणो॑ अ॒भि ये चक्ष॑ते॒ नोऽपी॑वृता अपोर्णु॒वन्तो॑ अस्थुः ॥
supráituḥ sūyávaso na pánthā durniyántuḥ pári-prīto na mítraḥ | an-arvā́ṇo abhí yé cákṣate no ’pī́vṛtā apa-ūrṇuvánto asthuḥ ||
ليَسِرْ طريقُنا سيرًا حسنًا—كالمسلك الغنيّ بالمرعى الطيب؛ وليصِرِ المُسيطرُ العسيرُ وديًّا، كمِترا إذا رضي تمام الرضا. وأما الذين ينظرون إلينا بغير اندفاعٍ حقّ—منغلقين على أنفسهم—فليَقِفوا جانبًا، كاشفين ثم منصرفين عن سبيلنا.
सु॒प्ऽरैतुः॑ । सु॒ऽयव॑सः । न । पन्था॑ । दुः॒ऽनि॒यन्तुः॑ । परि॑ऽप्रीतः । न । मि॒त्रः । अ॒न॒र्वाणः॑ । अ॒भि । ये । चक्ष॑ते । नः॒ । अपि॑ऽवृताः । अ॒प॒ऽऊ॒र्णु॒वन्तः॑ । अ॒स्थुः॒ ॥सुप्रैतुः । सुयवसः । न । पन्था । दुःनियन्तुः । परिप्रीतः । न । मित्रः । अनर्वाणः । अभि । ये । चक्षते । नः । अपिवृताः । अपऊर्णुवन्तः । अस्थुः ॥sup-raituḥ | su-yavasaḥ | na | panthā | duḥ-niyantuḥ | pari-prītaḥ | na | mitraḥ | anarvāṇaḥ | abhi | ye | cakṣate | naḥ | api-vṛtāḥ | apaūrṇuvantaḥ | asthuḥ