The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
पश्चाच्छीकंठनामानं शिखंडिनमिति क्रमात् । रक्तपीतसितारक्तकृष्णरक्तांजनासितान् ॥ २७ ॥
paścācchīkaṃṭhanāmānaṃ śikhaṃḍinamiti kramāt | raktapītasitāraktakṛṣṇaraktāṃjanāsitān || 27 ||
ثم بعد ذلك، على الترتيب، يُوصَف بأنه «ذو اسم شيكانثا» (Śīkaṇṭha) وبأنه «شيخاندين» (Śikhaṇḍin). ويُصنَّف كذلك بحسب الألوان: أحمر، أصفر، أبيض، أحمر، أسود، أحمر، شديد السواد كالكُحل، وأسود.
Sanatkumara (in dialogue with Narada, teaching Vedāṅga-Śikṣā classifications)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It emphasizes Śikṣā (Vedic phonetics) as a sacred discipline: correct sound-classification and articulation preserve the integrity of mantra, which is essential for ritual efficacy and spiritual merit.
While technical, it supports bhakti indirectly: accurate pronunciation and disciplined recitation make praise, japa, and Vedic chanting offered to the Lord more focused and traditionally valid.
Śikṣā: a systematic, ordered classification of sounds/letters using technical epithets and descriptive groupings (including color-like descriptors) to guide precise recitation and teaching of phonetics.