The Description of the Worship of Rāma and Others
Rāmādi-pūjā-vidhāna
पुष्पकाख्यविमानांतः सिंहासनपरिच्छदे । पद्मे वसुदलेदेवमिंद्रनीलसमप्रभम् ॥ ६० ॥
puṣpakākhyavimānāṃtaḥ siṃhāsanaparicchade | padme vasudaledevamiṃdranīlasamaprabham || 60 ||
داخل المركبة السماوية المسماة بُشْپَكَة (Puṣpaka)، وبين لوازم عرشٍ على هيئة أسد، (شُوهِد) الإله جالسًا على لوتسٍ ذي ثماني بتلات، متلألئًا كالإندرانِيلا، أي الياقوت الأزرق.
Sanatkumara (in dialogue context with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
It presents a contemplative vision: the Lord enthroned on an eight-petalled lotus, emphasizing divine sovereignty (siṃhāsana) and meditative beauty (indranīla-like radiance) as supports for dhyāna and bhakti.
By giving a vivid, auspicious form to remember—Lord seated on the lotus-throne—this verse functions as a bhakti aid: repeated visualization and remembrance (smaraṇa) stabilizes devotion and reverence.
Primarily dhyāna-prayoga (practical meditative application) through iconographic precision—seat (siṃhāsana), lotus (padma), and color symbolism (indranīla)—useful for ritual visualization in mantra-japa and pūjā contexts.