Shloka 5
उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
शरौघान् सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिका: । ववर्षु: शरवर्षाणि पातयन्तो धनंजयम्,यह देख कृपाचार्य, कर्ण तथा रथियोंमें श्रेष्ठ आचार्य द्रोण--ये महापराक्रमी धनंजयको (चारों ओरसे) घेरकर अपने महान् धनुषोंसे उनपर राशि-राशि बाणोंका खूब जमकर प्रहार करने लगे। ये तीनों महारथी धनंजयको मार गिरानेकी इच्छासे वर्षाकालके मेघोंकी भाँति सायकोंकी वर्षा कर रहे थे
śaraughān samyag asyanto jīmūtā iva vārṣikāḥ | vavarṣuḥ śaravarṣāṇi pātayanto dhanañjayam ||
قال فايشَمبايانا: «كانوا يطلقون وابل السهام بإصابةٍ تامّة، كغيومِ المونسون الحاملة للمطر، فيُسقِطون زخّاتٍ من النبال على دَهنَنْجَيا. ولمّا رأى ذلك كِرْپاتشاريا وكَرْنا ودْرونا—وهم أسبقُ فرسانِ العربات—أحاطوا بدَهنَنْجَيا الجبّار من كل جانب، وعازمين على إسقاطه هاجموه بلا انقطاع بأقواسٍ عظيمة، ممطرين عليه السهام كغيوم موسم الأمطار.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity of righteous warfare and the disciplined mastery of arms: even great heroes face overwhelming force, and steadfastness under pressure is part of kṣatriya-dharma. Ethically, it underscores how intent (to bring down an opponent) and coordinated action can magnify violence, reminding readers that power and skill must be governed by dharma.
Kṛpa, Karṇa, and Droṇa—leading chariot-warriors—encircle Dhanañjaya (Arjuna) and unleash concentrated volleys of arrows. Their attack is compared to monsoon clouds pouring rain, emphasizing the sheer volume and relentlessness of the assault.