Shloka 4
उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
ततः कृपश्च कर्णश्न द्रोणश्व॒ रथिनां वर: । त॑ महास्त्रैर्महावीर्य परिवार्य धनंजयम्,यह देख कृपाचार्य, कर्ण तथा रथियोंमें श्रेष्ठ आचार्य द्रोण--ये महापराक्रमी धनंजयको (चारों ओरसे) घेरकर अपने महान् धनुषोंसे उनपर राशि-राशि बाणोंका खूब जमकर प्रहार करने लगे। ये तीनों महारथी धनंजयको मार गिरानेकी इच्छासे वर्षाकालके मेघोंकी भाँति सायकोंकी वर्षा कर रहे थे
tataḥ kṛpaś ca karṇaś ca droṇaś ca rathināṃ varaḥ | taṃ mahāstrair mahāvīryaḥ parivārya dhanaṃjayam ||
قال فايشَمبايانا: ثم إن كِرْپا وكَرْنا ودْرونا—وهم أسبقُ فرسانِ العربات—أحاطوا بدَهنَنْجَيا الجبّار، وأمطروه بوابلٍ من السهام أُطلقت من أسلحتهم العظيمة. وقد عزموا على إسقاطه، فكان أولئك المَهاراثا الثلاثة يسكبون النبال عليه كسُحُبِ المونسون، مُصعّدين توتّرَ المعركة الأخلاقي حيث تتصادم البراعة والواجب والخصومة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intense demands of kṣatriya-dharma: in war, even revered teachers and famed heroes may unite against a single opponent, testing steadiness, skill, and resolve. It also underscores how collective force and superior weaponry can be used to overwhelm, raising ethical tension between duty in battle and personal bonds.
Kṛpa, Karṇa, and Droṇa close in on Dhanañjaya (Arjuna), encircle him, and unleash heavy arrow-fire using powerful weapons, aiming to bring him down through coordinated pressure.