Shloka 6
आचार्य-क्षमा, देśa–kāla-नīti, तथा भेद-दोषः
Teacher-Reconciliation, Timing-Policy, and the Fault of Factionalism
रथं तमागतं दृष्टवा दक्षिणं प्राकरोत् तदा । रथमास्थाय बी भत्सु: कौन्तेय: श्वेतवाहन:,इस प्रकार उस ध्वजको रथपर आया हुआ देख श्वेत घोड़ोंवाले कुन्तीनन्दन अर्जुनने उस रथकी परिक्रमा की तथा उसके ऊपर बैठकर अपनी अंगुलियोंमें गोहके चमड़ेके बने हुए दस्ताने धारण किये। फिर कपिश्रेष्ठ हनुमानूजीसे उपलक्षित ध्वजाको फहराते हुए गाण्डीव धनुषके साथ उत्तर दिशाकी ओर प्रस्थान किया
vaiśampāyana uvāca | rathaṃ tam āgataṃ dṛṣṭvā dakṣiṇaṃ prākaroṭ tadā | ratham āsthāya bībhatsuḥ kaunteyaḥ śvetavāhanaḥ |
قال فايشَمبايانا: فلمّا رأى العربة قد أقبلت، طاف بها عن اليمين توقيرًا. ثم ركبها بيبهاتسو (Bībhatsu)—أرجونا ابن كونتي، صاحب الجياد البيضاء—وتهيّأ لما هو مُقبل، مُكرمًا المركبة ومعايير السلوك القويم، وهو مع ذلك ماضٍ إلى صدامٍ وشيك.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even on the threshold of battle, one should act with discipline and auspicious propriety: Arjuna’s rightward circumambulation reflects reverence, self-control, and adherence to dharma before undertaking a grave duty.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna sees the chariot arrive, performs a rightward circumambulation (a respectful, auspicious act), then mounts it—identified by his epithets Bībhatsu and Kaunteya and by his white steeds—signaling readiness to proceed toward the coming confrontation.