दमयन्त्याः कार्यनिश्चयः — Damayantī’s Crisis Plan and Vārṣṇeya’s Departure
कनकस्तम्भरुचिरं तोरणेन विराजितम् | विविशुस्ते नृपा रड़ं महासिंहा इवाचलम्,रंगमण्डप सोनेके खम्भोंसे सुशोभित था। तोरणसे उसकी शोभा और बढ़ गयी थी। जैसे बड़े-बड़े सिंह पर्वतकी गुफामें प्रवेश करते हैं, उसी प्रकार उन नरेशोंने रंगमण्डपमें प्रवेश किया
bṛhadaśva uvāca | kanakastambharuciraṃ toraṇena virājitam | viviśus te nṛpā raṅgaṃ mahāsiṃhā ivācalam ||
وكانت قاعةُ الميدان بهيّةً بأعمدةٍ من ذهب، تزيدها روعةً بوّابةٌ مقوّسةٌ احتفالية؛ فدخلها الملوكُ كما تدخلُ الأسودُ العظامُ كهفَ الجبل.
बृहदश्व उवाच
The verse highlights how rightful power and status are expressed through dignified, orderly presence in a public space; the lion simile suggests controlled strength—majesty without chaos—an ethical ideal for rulers in assembly.
A richly decorated arena-hall, gleaming with golden pillars and a toraṇa, is entered by a group of kings; their entrance is compared to great lions entering a mountain cave, emphasizing grandeur and formidable bearing.