Shloka 9
Divākara-prasāda and the Establishment of Akṣaya-anna
Sūrya’s Favor and Inexhaustible Provision
एवं शेषं यदि पुत्रेषु ते स्या- देतद् राजंस्त्वरमाण: कुरुष्व | तथैतदेवं न करोषि राजन् ध्रुवं कुरूणां भविता विनाश:,राजन! ऐसा करनेपर भी यदि आपके पुत्रोंका भाग्य शेष होगा तो उनका राज्य उनके पास रह जायगा; अतः आप शीघ्र ही यह काम कर डालिये। महाराज! यदि आप ऐसा न करेंगे तो कौरवकुलका निश्चय ही नाश हो जायगा
evaṁ śeṣaṁ yadi putreṣu te syād etad rājan tvaramāṇaḥ kuruṣva | tathaitad evaṁ na karoṣi rājan dhruvaṁ kurūṇāṁ bhavitā vināśaḥ ||
ويحثّ فيدورا الملك على المبادرة بلا إبطاء: «إنْ فعلتَ ما يجب فعله، ثم بقي لأبنائك شيءٌ من بقايا الحظّ الصالح، فإنّ مُلكهم سيدوم. لذلك، أيها الملك، أنفِذْ هذا التدبير سريعًا. أمّا إن لم تفعل، أيها الملك، فهلاكُ سلالة كورو واقعٌ لا محالة.»
विदुर उवाच
Educational Q&A
Timely, decisive action aligned with dharma is essential in governance. Even if outcomes depend partly on fate (śeṣa), a ruler must act promptly to prevent preventable ruin; negligence makes catastrophe certain.
Vidura is warning the king that immediate corrective measures are needed regarding the king’s sons and the stability of the realm. He argues that swift action may preserve their position if any good fortune remains, but inaction will inevitably lead to the downfall of the Kuru lineage.