Shloka 20
Vyāsa’s Counsel to Yudhiṣṭhira: Pratismṛti-vidyā, Arjuna’s Aśtra-Quest, and the Move to Kāmyaka
प्रातिष्ठत महाबाहु: प्रगूहीतशरासन: । वधाय धाररराष्ट्राणां नि:श्वस्योर्ध्वमुदीक्ष्य च,धर्मराजकी आज्ञासे देवराज इन्द्रका दर्शन करनेकी इच्छा मनमें रखकर महाबाहु धनंजयने अग्निमें आहुति दी और स्वर्णमुद्राओंकी दक्षिणा देकर ब्राह्मणोंसे स्वस्ति-वाचन कराया तथा गाण्डीव धनुष और दो महान् अक्षय तूणीर साथ ले कवच, तलत्राण (जूते) तथा अंगुलियोंकी रक्षाके लिये गोहके चमड़ेका बना हुआ अंगुलित्र धारण किया। इसके बाद ऊपरकी ओर देख लंबी साँस खींचकर धुृतराष्ट्रपुत्रोंके वधके लिये महाबाहु अर्जुन धनुष हाथमें लिये वहाँसे प्रस्थित हुए
vaiśampāyana uvāca | prātiṣṭhata mahābāhuḥ pragṛhītaśarāsanaḥ | vadhāya dhārtarāṣṭrāṇāṁ niḥśvasyordhvam udīkṣya ca |
قال فايشَمبايانا: إنَّ ذا الساعدين الجبّارين مضى قُدُمًا وقد تناول قوسه وسهامه. استنشق نَفَسًا عميقًا ورفع بصره إلى العُلا، ثم انطلق بعزمٍ على إنزال الهلاك بأبناء دِهْرِتَراشْتْرا—فعلاً صُوِّر على أنه طاعةٌ لأمر الملك القائم على الدَّرْمَا، وخطوةٌ تمت بإذنٍ إلهي.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya resolve aligned with dharma: action is undertaken with clear intent and steadiness, not as personal rage but as a duty-bound step toward restoring rightful order against adharma.
Vaiśampāyana narrates that the mighty warrior (Arjuna) arms himself, looks upward, draws a deep breath, and sets out with the intention of confronting and ultimately destroying the sons of Dhṛtarāṣṭra.