Shloka 3
पुनर्द्धतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिर: । स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम्,वैशम्पायनजीने कहा--राजन! पूर्वोक्त प्रकारसे द्रौपदीका हरण होनेपर भारी क्लेश उठानेके बाद जब पाण्डवोंने उन्हें पा लिया, तब धर्मसे कभी च्युत न होनेवाले राजा युधिष्ठिर अपने भाइयोंके साथ काम्यकवन छोड़कर पुनः रमणीय द्वैतवनमें ही चले आये। वहाँ स्वादिष्ट फल-मूलोंकी बहुतायत थी तथा बहुत-से विचित्र वृक्ष उस वनकी शोभा बढ़ाते थे
Vaiśampāyana uvāca | punar dvaitavanaṁ ramyam ājagāma yudhiṣṭhiraḥ | svādu-mūla-phalaṁ ramyaṁ vicitra-bahu-pādapam ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: عاد يُدْهِشْتِيرَا مرة أخرى إلى غابة دْفَايْتَفَنَة البهيجة. كانت غابة فاتنة، غنية بالجذور والثمار العذبة، مزدانةً بأنواع كثيرة من الأشجار العجيبة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores steadiness in dharma: even after severe distress, Yudhiṣṭhira continues a disciplined, righteous course, seeking lawful refuge and sustaining his party without abandoning ethical restraint.
Vaiśampāyana narrates that Yudhiṣṭhira comes again to the pleasant Dvaitavana, described as abundant in edible roots and fruits and filled with many diverse trees, setting the scene for the Pāṇḍavas’ continued forest life.