Shloka 2
वैशम्पायन उवाच एवं ह्वतायां कृष्णायां प्राप्प क्लेशमनुत्तमम् । विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युत:,वैशम्पायनजीने कहा--राजन! पूर्वोक्त प्रकारसे द्रौपदीका हरण होनेपर भारी क्लेश उठानेके बाद जब पाण्डवोंने उन्हें पा लिया, तब धर्मसे कभी च्युत न होनेवाले राजा युधिष्ठिर अपने भाइयोंके साथ काम्यकवन छोड़कर पुनः रमणीय द्वैतवनमें ही चले आये। वहाँ स्वादिष्ट फल-मूलोंकी बहुतायत थी तथा बहुत-से विचित्र वृक्ष उस वनकी शोभा बढ़ाते थे
Vaiśampāyana uvāca: evaṁ hṛtāyāṁ kṛṣṇāyāṁ prāpya kleśam anuttamam | vihāya kāmyakaṁ rājā saha bhrātṛbhir acyutaḥ ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: لما اختُطِفَت كِرِشْنَا (دْرَوْبَدِي) على ذلك النحو، فإن الملك—الثابت الذي لا يحيد عن الدَّرْمَا—بعد أن احتمل كربًا لا نظير له ثم استعادها، غادر غابة كَامْيَكَة مع إخوته وعاد مرة أخرى إلى غابة دْفَايْتَة البهيجة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid extreme personal suffering, the dharmic ruler is characterized by steadiness (acyuta)—not abandoning righteous conduct—while taking practical steps to restore safety and stability for those under his protection.
After Draupadī has been abducted and then recovered, Yudhiṣṭhira and the Pāṇḍavas, having endured intense distress, leave the Kāmyaka forest and relocate again to the Dvaita forest.