अनुभुक्तफलाहारा: सर्व एव मिताशना: । न्यवसन् पाण्डवास्तत्र कृष्णया सह भार्यया,वहाँ सब पाण्डव अपनी पत्नी द्रौपदीके साथ केवल फलाहार करके परिमित भोजनपर जीवन-निर्वाह करते हुए रहते थे
anubhuktaphalāhārāḥ sarva eva mitāśanāḥ | nyavasan pāṇḍavās tatra kṛṣṇayā saha bhāryayā ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: هناك أقام الباندافا مع زوجتهم كِرِشْنَا (دْرَوْبَدِي)، يقتاتون بما حصلوا عليه من الثمار، ولا يأكلون إلا بقدرٍ محسوب—يصبرون على حياة الغابة بضبط النفس والانضباط.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic discipline in adversity: the Pāṇḍavas practice moderation (mitāśana) and simple living, showing that ethical steadiness and self-control are central virtues during hardship.
During their forest exile, the Pāṇḍavas are described as residing in a particular place with Draupadī, living on fruits and keeping their food intake limited, emphasizing their austere mode of life.