Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
रावणेन हृता सीता राज्ञा लड़काधिवासिना । सुग्रीवमभिगच्छस्व स ते साहां करिष्यति,उसने कहा--'राजन्! मैं विश्वावसु नामक गन्धर्व हूँ। एक ब्राह्मणके शापसे इस राक्षसयोनिमें आ गया था--लंकावासी राक्षसराज रावणने आपकी पत्नी सीताका अपहरण किया है। आप वानरराज सुग्रीवसे मिलिये। वे आपकी सहायता करेंगे”
rāvaṇena hṛtā sītā rājñā laṅkādhivāsinā | sugrīvam abhigacchasva sa te sahāyaṁ kariṣyati ||
قال ماركاندييا: «أيها الملك، لقد اختطف رافانا—ملكُ لنكا—سيتا. فاذهب واطلب سوغريفا؛ سيكون لك حليفًا ويُسدي إليك العون.»
मार्कण्डेय उवाच
When confronted with adharma and loss, one should act with clarity and right strategy: seek righteous allies and proceed purposefully rather than succumb to despair. The verse highlights prudent counsel and the ethical use of alliance in restoring what has been unjustly taken.
Mārkaṇḍeya reports that Sītā has been abducted by Rāvaṇa, the king of Laṅkā, and advises the king addressed (in the Rāma narrative context) to approach the vānaraking Sugrīva, who will assist as an ally.