Shloka 42
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
तामभिद्रुत्य सुश्रोणी रावण: प्रत्यषेधयत् । भर्त्सयित्वा तु रूक्षेण स्वरेण गतचेतनाम्,इसी समय रावणने दौड़कर उनका मार्ग रोक लिया और कठोर स्वरसे उन्हें डराना, धमकाना आरम्भ किया। इससे वे भयके मारे मूर्च्छित हो गयीं
tām abhidrutya suśroṇī rāvaṇaḥ pratyaṣedhayat | bhartsayitvā tu rūkṣeṇa svareṇa gatacetanām ||
قال ماركانديّا: اندفع رافانا نحو تلك السيدة ذات الخصر الممشوق فسدّ عليها الطريق. ثم بصوتٍ غليظٍ قاسٍ أخذ يهدّدها ويرهبها؛ فغلبها الخوف فأغمي عليها. وتُبرز الحادثة أنّ الإكراه وبثّ الرعب أدهرما—عنفٌ في القول والنية ينتهك أمان المرأة وكرامتها.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights adharma in the form of coercion and intimidation: harsh speech and threats used to overpower the vulnerable are ethically condemned, especially when directed against a woman’s autonomy and safety.
Rāvaṇa runs up to the woman and blocks her way, then threatens her in a harsh tone; she becomes terrified and faints (loses consciousness).