Shloka 26
अध्याय २७०: प्रहस्त-वधः, धूम्राक्ष-हननं, कुम्भकर्ण-प्रबोधनम्
Chapter 270: Slaying of Prahasta; Defeat of Dhūmrākṣa; Awakening of Kumbhakarṇa
ते सान्त्व्य धौम्यं परिदीनसत्त्वा: सुखं भवानेत्विति राजपुत्रा: । श्येना यथैवामिषसम्प्रयुक्ता जवेन तत् सैन्यमथाभ्यधावन्,तब असाधारण पराक्रमी राजकुमार पाण्डव धौम्य मुनिको सान्त्वना देते हुए बोले --आप निश्चिन्त होकर चलिये, (हमलोग आ पहुँचे हैं।)” फिर जैसे बाज मांसकी ओर झपटते हैं, उसी प्रकार पाण्डव जयद्रथकी सेनाके पीछे बड़े वेगसे दौड़े
te sāntvya dhaumyaṁ paridīnasattvāḥ sukhaṁ bhavānetv iti rājaputrāḥ | śyenā yathaivāmiṣasamprayuktā javena tat sainyam athābhyadhāvan ||
قال فايشَمبايانا: وبعد أن واسَوا دهوْمْيَا، قال الأمراء—وإن كان الحزن يعتصر قلوبهم—: «امضِ آمنًا واطمئنّ.» ثم اندفعوا خلف ذلك الجيش اندفاع الصقور على اللحم، مسرعين بأقصى ما يكون، يطاردون قوات جايادراثا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid grief and urgency, the righteous first steady and protect those under their care (here, reassuring Dhaumya), and then act decisively against wrongdoing—balancing compassion with firm kṣātra-duty.
After consoling Dhaumya and telling him to proceed safely, the Pāṇḍavas surge forward at great speed, likened to hawks diving on prey, as they pursue Jayadratha’s retreating forces.