Shloka 17
रामस्य पम्पातीरगमनम्, सुग्रीवसख्यं, वालिवधः, सीतारक्षणवृत्तान्तश्च
Rāma at Pampā; alliance with Sugrīva; Vālin’s fall; Sītā’s guarded captivity
वैशग्पायन उवाच एवं स्तुतस्तदा देव: कृष्णया भक्तवत्सल: । द्रौपद्या: संकटं ज्ञात्वा देवदेवो जगत्पति:,वैशम्पायनजी कहते हैं--द्रौपदीके इस प्रकार स्तुति करनेपर अचिन्त्यगति परमेश्वर देवाधिदेव जगन्नाथ भक्तवत्सल भगवान् केशवको यह मालूम हो गया कि द्रौपदीपर कोई संकट आ गया है, फिर तो शय्यापर अपने पास ही सोयी हुई रुक्मिणीको छोड़कर तुरंत वहाँ आ पहुँचे
vaiśampāyana uvāca | evaṃ stutas tadā devaḥ kṛṣṇayā bhaktavatsalaḥ | draupadyāḥ saṅkaṭaṃ jñātvā devadevo jagatpatiḥ ||
قال فايشَمبايانا: لما أثنت كِرشْنا (دروبدي) عليه على هذا النحو، أدرك الربّ—الحنون على عباده المخلصين—أن دروبدي قد وقعت في كرب. وحين علم بخطرها، ترك إلهَ الآلهة وربَّ العالم رُكمِني، وكانت نائمةً إلى جواره على الفراش، وأسرع إلى هناك في الحال.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s bhakti-ethic: sincere praise and surrender draw the Lord’s compassionate attention, and divine care is portrayed as especially responsive to a devotee’s distress (bhaktavatsala).
After Draupadī extols the Lord, He perceives that she is in danger. The narration emphasizes His immediate awareness and readiness to respond to her संकट (crisis).